De dans

sla me met je handen
laat me kronkelen met je zweep
een dans van geven en nemen
laten we dansen
in een spel van pijn

eerder gepubliceerd op twitter

Advertisements

Verraderlijke ogen

“Nee, dat hoeft niet!”
“Nee, echt niet!”
“Vanavond niet!”
“Gewoon eens rustig!”
“Ben alleen nieuwsgierig!”
“Wil zij niet?”
Bij het uitspreken
Meen ik elk woord

Maar mijn ogen
De spiegels van mijn ziel
Ze verraden me
Elke keer weer
Want van binnen
Bewust of onbewust
Wil ik niets liever

Faceslapping, een handeling met impact

Toen ik begon met bdsm was ik een verschrikkelijk blue, verlegen en kwetsbaar meisje. Ik kon mij totaal niet voorstellen dat ik van hard en/of vernederend spel zou houden. Iets waar faceslapping voor mij onder viel. Zo vaak heb ik ergens een mening over gehad. Zo vaak heb ik gedacht dat ik iets nooit zou doen, nooit zou laten doen. Maar, nog wel vaker heb ik er naast gezeten.

Ik weet niet meer wat ik exact invulde toen ik bij mijn eerste sublijst de handeling ‘slaan in het gezicht’ tegen kwam, maar veel hoger dan een 0 zal het niet geweest zijn. Het idee mij ooit in het gezicht te laten slaan leek me verschrikkelijk. Ammenevernooitniet. Het leek me de meest vernederende en vrouwonvriendelijke handeling die er was. Dit zou nooit iets voor mij zijn. Dit zou ik niet aankunnen.

Toen kwam dat moment, ik herinner het me nog zo goed. Eén tik op mijn wang. Een onverwacht moment. Echt veel zeer deed die tik niet, maar ik schrok. Ik keek hem in de ogen… en ik smolt. Ik voelde me klein, veilig en geborgen. Van 0 naar 5 in één klap. Al die intensiteit, al die gevoelens samen gebald in één enkele, kleine handeling.

Sinds dien heb ik het vaker mogen voelen, mogen ondergaan. Soms zo hard, dat ik het in mijn hele hoofd voelde. De schrik van de pijn en van de handeling. In één klap op mijn plek gezet. Mijn lichaam en geest die in één klap alert zijn en op scherp staan. Gevolgd door een gevoel van overgave, naar die persoon die het recht heeft dit bij mij te mogen doen. Een klap in je gezicht, komt zo dichtbij, is zo persoonlijk, zo verschrikkelijk intiem. Voor mij is het bijna de ultieme handeling, omdat het zoveel met me doet en mij op zoveel manieren raakt. Maar vernederend? Nee, alles behalve dat.

Nagenot

De jeuk
Van de genezende striemen
Op mijn huid

Het touw schuurt,
over mijn lichaam
Drukt in mijn huid
Rode plekken achterlatend

De zweep snijdt,
mijn rug kapot
Het gloeit en brand
ik sta in vuur en vlam