Thuiskomen

‘Thuiskomen’. Ik heb het altijd een verschrikkelijk irritant cliché gevonden. Nog steeds eigenlijk. Ik vond het een nogal overdreven en onzinnig begrip. Dat je, je ergens thuis voelt, dat kon ik snappen. Maar ergens ‘thuiskomen’, klonk veel te zweverig in mijn oren.  Alsof je een spirituele ervaring hebt gehad, waarbij alles opeens op zijn plek valt. Clichés zijn echter niet voor niks clichés en de negatieve interpretatie die je er aan geeft, blijken niet altijd negatief te zijn.

Ik was een aantal jaar geleden heel gelukkig met wie ik was. Ik had mij verzoend met mijn anders zijn en het feit dat ik nergens ooit helemaal bij hoorde. Ik luisterde naar andere muziek. Ik las een ander soort boeken. Ik had andere ideeën over religie en het leven. Dat ik mij ook nog eens aangetrokken voelde tot bdsm en mijzelf zag als sub, was simpelweg nog iets waarin ik afweek van de norm. Als je al niet voldoet aan het normaal van anderen, dan maakte de mate waarin ook weinig meer uit. Ik voelde me anders, maar ik was gelukkig met mijzelf, dus ik had er vrede mee.

Er zijn van die momenten in je leven die je nooit zult vergeten, omdat ze je wereld veranderen, omdat ze veranderen hoe je, je voelt en waar je staat. Voor mij was dat moment 27 november 2011. Ik wist al sinds mijn 16e dat ik subgevoelens had en eerder dat jaar voelde ik voor het eerst wat het was om een sub te zijn. Dat jaar deed ik mijn eerste bdsm-ervaringen op. Hoe belangrijk en heftig die stap ook voor mij is geweest, dat was niet wat mijn leven en mijn gevoel het meest veranderde. Ik gaf vooral gehoor aan de gevoelens waar ik al zo lang mee liep. De echte verandering werd te weeg gebracht door het feit dat ik besloot om die zondag in november een munch in Amsterdam te bezoeken.

Ik kende slechts enkele bdsm’ers buiten de vertrouwde internet wereld. Dit maakte het een grote en dood enge stap om te zetten, maar ik wist dat ik het moest doen. Ik was er klaar voor om de wereld te ontdekken. Ik wilde meer mensen leren kennen die net zo waren als ik, om mee af te spreken en mee van gedachten te wisselen. Ik was verschrikkelijk zenuwachtig toen ik daar aan kwam en ik was dan ook blij dat ik samen met een bekende had afgesproken om er heen te gaan. Ik kwam er binnen als een bleu verlegen musje. Een meisje bang voor deze nieuwe onbekende wereld. Toch stond ik al snel met verschillende mensen kletsen. Sommigen probeerden me vooral geruststellen en een welkom gevoel te geven. Anderen vonden het juist weer leuk om mij verlegen te maken, waar ik stiekem wel een beetje van genoot. Vroeger vond ik het verschrikkelijk als iemand dat probeerde, maar hier in deze setting, met deze mensen was het niet erg. Het voelde goed en vertrouwd. Het klinkt misschien raar, maar voor het eerst kwam ik in een wereld die ik leek te begrijpen. Een wereld die paste bij de wereld in mijn hoofd.

Die nacht heb ik niet geslapen. Ik was compleet van slag. Mijn hoofd zat vol met de vreemde en verwarrende gevoelens die, die dag bij me had opgewekt. Het duurde een tijd voor ik mijn vinger er op kon leggen. Voordat ik die gevoelens begreep. Tot ik langzaam dat kwartje naar beneden zag vallen, waarna het zacht rinkelend om de grond viel. Voor het eerst in 24 jaar voelde ik mij normaal. Als je, je hebt verzoend met het feit dat je anders bent, is je normaal voelen het meest bizarre gevoel dat er is. Het was fijn, maar ook eng en het duurde een tijdje voor ik mij met gevoel kon vereenzelvigen. Voordat mij normaal voelen in deze wereld net zo gewoon werd, als het anders voelen waar ik aan gewend was geraakt. Hoewel ik het nog steeds een stom begrip vind, gaat het, het beste op voor wat die dag met mij deed. “Ik kwam thuis.”

Advertisements

3 thoughts on “Thuiskomen

  1. NachtDromer says:

    Heel mooi geschreven stuk 🙂 dank je !

  2. […] 8. Wat is de makkelijkste manier om lotgenoten te ontmoeten? Ik heb wat moeite met het woord lotgenoten, dat klinkt alsof het iets ergs is. Het is natuurlijk niet iets ergs, al is het misschien niet altijd makkelijk om interesse te hebben in iets dat zo afwijkt van de norm. Het is dan ook zeker fijn om mensen te ontmoeten waar je dat mee kunt delen. Er zijn uiteraard genoeg websites waar je op fora met veel mensen kunt praten. Maar vaak komt uiteindelijk de behoefte om ook mensen in het echt te ontmoeten. Mijn advies is om in dat geval op die fora te informeren naar meetings of munches. Dat zijn fijne borrels in een vanilla omgeving met mede kinksters. Mijn eerste munch is inmiddels ruim twee jaar geleden. Daar heen gaan is de beste beslissing die ik ooit heb genomen. Daarmee is een wereld voor mij open gegaan. Iets wat ik al eerder beschreef in mijn blog ‘Thuiskomen’. […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s