Erotische schrijfmarathon: ronde 5

Alweer de vijfde ronde en met nog maar zes deelnemers, wordt de groep deelnemers steeds kleiner. Het begint inmiddels dan ook best wel spannend worden. En jullie kunnen je voorstellen dat ik de druk om goed te blijven presteren inmiddels wel begin te voelen.

Drie weken geleden kregen we de volgende opdracht toegestuurd.

Jij wordt geblinddoekt door het bos geleid. Beschrijft wat je kan horen, ruiken, voelen, proeven. Zintuigen zijn belangrijk! Laat jouw lezer door jouw verhaal – dat in de eerste persoon geschreven moet worden – ook horen, ruiken, voelen en proeven. En natuurlijk zien, ook al kan jij het in het verhaal niet.
Maximale lengte: 350 woorden

De gene die wel eens verhalen van mij hebben gelezen zullen, net als ik, vast meteen denken dat dit helemaal mijn ding is. Ik ben echter tot de conclusie gekomen dat hoe meer iets je ding is, hoe moeilijker het lijkt te zijn, lolz. Het maakt de druk om er iets goeds van te maken, alleen maar groter.

Ik heb echter weer mijn best gedaan en ik hoop uiteraard dat jullie allemaal weer, onbewust, op mij stemmen.

Stemmen kan tot vrijdag 1augustus om 23.59

http://ewa.rebelsnotes.com/2014/07/schrijfmarathon-…

Advertisements

Ik hou van jou!..

Ik hou van jou!..

Eigenlijk zeggen we het te weinig. Veel te weinig. Hoeveel mooier zou de wereld zijn, als we het vaker uit zouden durven te spreken? We leven echter in een wereld waar houden van als iets zwaars en groots wordt gezien. Iets dat je niet zomaar zegt. Woorden die je niet zomaar aan iemand geeft. Zelfs niet, als je het wel zo voelt.

Ik hou van jou!..

Vaak zijn het ook woorden die worden gekoppeld aan familie. Je ouders, je kinderen of je partner. Houden van hoort vaak vooral bij relatieliefde. We leren namelijk nog te weinig over alle andere vormen van liefde die er bestaan. Andere soorten, andere intensiteiten, waarin de liefde zich laat zien. Liefde in al zijn schoonheid. Juist liefde in al zijn facetten mogen en kunnen ervaren, maakt het nog veel mooier. Ook bij die liefdes hoort houden van. Toch zeggen we het ook dan vaak niet.

Ik hou van jou!..

Ook ik zeg het te weinig. Uit angst en onzekerheid. Door het beeld van de liefde en de betekenis van die woorden, waar ik mee ben opgegroeid. Zelfs nu ik beter weet. Veel beter. Ik zeg het te weinig. Omdat het kwetsbaar maakt. Uit angst dat het niet wederzijds is. Uit angst dat de ander, er misschien meer achter zoekt dan ik bedoel. Uit angst dat de ander, de woorden ziet als iets groots en zwaars. Uit angst dat de ander, mij raar vind, want zoiets zeg je niet zomaar. En dus wacht ik, tot de ander het eerst zegt. Uit angst en onzekerheid… zeg ook ik het nog te weinig

Ik hou van jou!..

We zeggen het te weinig en dat terwijl het de mooiste woorden zijn die er zijn. Woorden die de liefde weerspiegelen. Elk soort liefde. Die zijn als de liefde, niet groot en zwaar, maar juist klein en licht. Lief en intiem. Houden van, we zouden het niet alleen moeten doen, maar ook meer moeten zeggen. Het kunnen zeggen zonder angst dat de woorden iets meer maken dan wat het is. Waarbij je ik hou van jou, gewoon ik hou van jou kunt laten zijn.

Ik hou van jou!..

Voel je vrij en weet het, schrijf het, zeg het. Gewoon omdat het goed voelt. Zeg het als eerste, want het zelf uitspreken is misschien nog mooier dan het horen. Want laten weten dat je van iemand houdt en weten dat anderen van jou houden. Onvoorwaardelijk en zonder bijbedoelingen. Dat is het mooiste wat er is.

Ik hou van jou!..

Overgave

Als de klappen komen
en ik de pijn vervloek

Als ik stribbel en ik vecht
en ik niet weet wat te doen

Als ik huil en niet meer wil
omdat ik niet meer kan

Als ik wil gehoorzamen
maar de pijn het lijkt te winnen

Als ik het vechten loslaat
omdat het niet meer gaat

Als mijn lichaam en mijn hoofd
het eindelijk verliezen

Als ik niet meer schreeuw
en mijn hoofd gewoon laat hangen

Dan wint mijn ziel en komt de rust
Door overgave overmand

Het artikel – Schrijfmarathon ronde 4

Bij deze beloof ende zweer ik plechtig dat ik nooit meer (hardop) zal twijfelen aan mijn kwaliteiten aan schrijfster. Ik zal nooit meer (hardop) onzeker zijn en twijfelen over mijn schrijfsels. Ik beloof ende zweer plechtig dat ik voortaan zal erkennen dat ik kan schrijven en het ook geloven als anderen mij dit zeggen.

HOLYFUCKERDECRAP

Ik heb namelijk weer gewonnen. Okee, ik was dit keer van mening dat ik een leuk en goed verhaal had geschreven, maar dat ik weer win. Voor de DERDE KEER OP RIJ. Dit keer met zelfs negen stemmen verschil. Dat is gewoon echt compleet bizar. Ik kan schrijven, maar dit kan ik toch gewoon bijna niet geloven.

Hier vind je de complete uitslag.

Dit keer kregen we de volgende opdracht

Kijk naar het plaatje (kantoorsetting, dame zit bij een man op schoot) en schrijf een bijpassend erotisch ‘flash fiction’ verhaal. Het verhaal moet een duidelijk begin, middenstuk en eind hebben. Maximale lengte: 500 woorden

Ik vond het een behoorlijke lastige opdracht. Ik herkende het plaatje meteen als zijnde afkomstig uit de serie Mad Men. Dit kleurde in het begin heel erg mijn gedachtes over de opdracht. Mijn grootste uitdaging was echter het feit dat ik helemaal niks kan met kantoorromances en dat soort verhalen. Het is snel te cliché of voor de hand liggend. Ik was dan ook erg blij toen, na ruim twee weken piekeren, eindelijk het kwartje begon te vallen.

Het artikel

‘Seks met je knappe leidinggevende,’ staat er boven het artikel, ‘welke vrouw fantaseert er nu niet over?’ Daaronder staat een foto van een vrouw die op de schoot van een man zit, die kennelijk haar baas voor moet stellen. Uit nieuwsgierigheid, en omdat ze toch niks beter te doen heeft, begint ze het te lezen.

Je bent een secretaresse en net nieuw op kantoor. Je leidinggevende blijkt niet alleen rijk, maar ook nog eens verschrikkelijk knap en charmant. Je neemt je voor keurig professionele afstand te bewaren. Toch begin je langzaam te vallen voor zijn avances en verleidingstechnieken. Je weet dat het niet verstandig is, om er op in te gaan, want de risico’s zijn te groot. Wat als iemand er achter komt? De risico’s kunnen je echter niet tegenhouden. Ze maken het juist spannender en verleidelijker om er op in te gaan.
Op een middag loop je, met de door hem gevraagde papieren, zijn kantoor binnen. Je voelt hoe hij zijn hand op je heup legt, als hij ze van je aanneemt. Even stokt je adem en je vraagt je af wat hij nog meer van je zal willen. Je vraag wordt al snel beantwoord, als je zijn hand langzaam omhoog richting je borsten voelt glijden. Hij glimlacht als je voelt dat hij de knoopjes van je blouse openmaakt. Je schrikt, als je beseft dat je uitgerekend vandaag geen bh draagt. Iets dat hem doet grijnzen als hij het bemerkt. Hij bevoelt je borsten en nadat hij er even flink in heeft geknepen, draait hij je om en duwt hij je tegen zijn bureau. Rustig tilt hij je rok op, zodat hij zicht heeft op je mooie ronde kont. Je jarretels staan strak gespannen over je billen. Zo laat hij je staan, als hij naar de deur loopt om deze op slot te draaien. Je voelt de spanning en het verlangen door je lijf gieren. Je weet wat hij wil en ook jij wilt niks liever. Al vanaf je aller eerste dag verlang je er naar keihard door hem genomen te worden en nu zul je hem eindelijk in je mogen voelen.

Met een zucht legt ze het artikel weg. Het zogenaamde erotische verhaal, waar het mee begint, is zo verschrikkelijk cliché, dat ze de rest al niet meer hoeft te lezen. Als ze vervolgens met een glimlach opstaat, en naar het gesloten kantoor van haar baas loopt, beseft ze dat zij nooit in zulke verhalen te vangen zal zijn. Even kijkt ze om, als ze voorzichtig de deur opent en snel achter zich sluit. Haar baas zit nog steeds op haar te wachten. Precies zoals ze hem een uur geleden heeft achtergelaten .
“Zo, meneer de Vries, zullen we dan maar beginnen?”
“Ja, juffrouw Beek,” antwoordt haar baas verlegen, terwijl hij naakt knielend voor haar op de grond zit.
Op dat moment haalt ze met een grote grijns haar riem uit haar pantalon. De schrijvers van dat artikel… Ze moesten eens weten!