Aan de ketting

De ketting op mijn huid

Koud en zwaar, en toch
Zo warm en geborgen

Verankerd aan de grond
Vrij en toch gebonden

Mijn lichaam vastgezet
Zodat ik kan vliegen

Mijn vrijheid tegemoet

Advertisements

Engel – Schrijfmarathon ronde 1

Na vorig jaar met heel veel plezier mee te hebben gedaan aan de erotische schrijfmarathon van EWA, koste het me nu toch even moeite om te bedenken of ik weer mee zou doen. Ik had vorig jaar een stuk meer tijd om handen en de laatste maanden nauwelijks inspiratie om te schrijven. Zou ik wel de rust en de inspiratie kunnen vinden om stukken te kunnen schrijven die voldoen aan mijn eigen harde eisen. Want zoals met alles, is de schrijfster het hardst voor zichzelf. Uiteindelijk heb ik echter de knoop doorgehakt en besloten weer mee te doen. Tijd moet je soms gewoon en dit zou de perfecte schop onder mijn kont kunnen zijn om weer te gaan schrijven en weer inspiratie te gaan vinden.

Drie weken geleden kwam de eerste opdracht binnen. Ik wist dat het geen lange zou zijn. Ik verwachtte niet meer dan enkele zinnen, aangezien het aantal deelnemers dit keer erg hoog was. Ik kreeg gelijk. De opdracht besloeg zelfs niet enkele, maar slechts één zin. Een pick-up zin.

Schrijf een originele pick-up line van maximaal 35 woorden en zorg dat je er een erotisch tintje aan geeft. Let op, ‘pick-up line’ is precies wat het zegt: 1 zin.

De mensen die mij als mens en als schrijfster een beetje kennen, zullen waarschijnlijk meteen snappen dat ik hier moeite mee had. Ik en een pick-up line. Ik doe helemaal niet aan pick-uppen. Flirten en verleiden, ik probeer het wel, maar weet amper wat te doen. Laat staan dat ik een geweldige zin kan verzinnen om iemands aandacht mee te trekken. Toch is dat wat er werd gevraagd.

Ik ben zelf ook helemaal niet van de standaard romantische en licht-erotische schrijfsels. Ik ben vaak wat harder en met zwarte humor. Niet iets dat je zou verwachten bij een pick-up line. Na lang piekeren kwam ik uiteindelijk tot de conclusie dat ik graag de draak wilde steken met een verschrikkelijke cliché pick-up line en al snel kwam ik uit bij het geweldige, “deed het pijn toen je uit de hemel viel?” Hoe hard ik echter ook piekerde de geniale ingeving om hier een humoristische twist aan te geven kwam maar niet. In plaats daarvan werd mijn pick-up line een stuk zoeter dan ik oorspronkelijk voor ogen had. Toch kwam hij door mijn eigen keuring en durfde ik hem met een goed gevoel in te zenden. Gelukkig waren de stemmers het daar ook mee eens, want met 25 stemmen en een zevende plaats ben ik door naar de volgende ronde.

Engel

Mag ik een mooie engel als jij weer laten vliegen en de hemel laten ervaren, of heb je liever zelf de touwtjes in handen?

Twee werelden

Twee werelden
Met en zonder ketting
Met en zonder touwen
Met en zonder pijn
Met en zonder macht

Twee werelden
Beiden met vrijheid
Beiden met liefde
Beiden met geluk
Beiden met macht

Twee werelden
Niet gescheiden,
maar samen één
mijn wereld

Ik voel

Ik voel hou jouw vingers,
mijn lichaam betasten
Langzaam bestrelen
Steeds meer bespelen

Ik voel hoe jouw woorden,
mijn geest betoveren
Langzaam beminnen
Steeds meer buitenzinnen

Ik voel jouw verlangens,
de mijne doen groeien
Langzaam bemerken
Steeds meer versterken

Ik voel hoe jouw lichaam,
het mijne beneemt
Het langzaam bemint
En steeds meer verslindt

Ik voel hoe wij samen,
een wereld creëren
Van erotiek en verlangen
Samen bevangen

De drie stadia van onderdanigheid

Trok de titel je aandacht, omdat je verwachtte of hoopte nu een fijn stappenplan te krijgen, waarin je kunt lezen, hoe je tot je diepste onderdanigheid kunt komen? Dan moet ik je helaas teleurstellen. Dat bestaat namelijk niet in mijn ogen. Er is slechts een persoonlijke route en de jouwe is waarschijnlijk anders dan de mijne.
Als je verwacht nu mijn route te lezen, dan moet ik je wederom teleurstellen. Die hou ik namelijk lekker voor mijzelf. Waar het dan wel over gaat? Drie vormen waarin ik bdsm kan beleven, die allen een andere diepte van onderdanigheid in mij los maken.
Waarom dan toch deze titel? Gewoon, omdat ik erg hou van foute cliché titels en het op het verkeerde been zetten van lezers :-p Nu je weet waar dit stuk dan wel over gaat, zou ik het erg leuk vinden als je dan de rest ook gewoon leest. Het is namelijk zonde om iets, waar je toch al aan bent begonnen, niet af te maken 😉

Sinds ik in dit wereldje rondloop, heb ik ontdekt dat er vele manieren zijn om bdsm te ervaren en te beleven. Niet alleen bij anderen, maar ook in mijzelf. De vorm die het krijgt en de diepte die het vind, hangt geheel af van de persoon die ik tegenover me heb en wat hij/zij in mij los maakt. Soms is het puur masochistisch, soms gewoon klieren met mij als lijdend voorwerp. Bij een ander kan ik casual subben en hou ik van uitdagen en dan is er nog de kant in mij met een zeer diepe onderdanigheid, die maar weinigen mogen ervaren. Over die verschillende kanten, wilde ik vandaag schrijven

Om maar even lekker met hokjes te werken en er een bijpassende titel aan te geven, noem ik het bij deze:…

De drie stadia van onderdanigheid *

Stadium 1: De bottom aka de maso

Dit is het makkelijke stadium. Of beter gezegd, de makkelijkste, want ik en makkelijk das sowieso geen combi :-p In dit stadium speel ik puur voor mijn eigen lol. Dit kan betekenen, gewoon lekker samen dollen en klieren of experimenteren met mij als lijdend voorwerp. Ik kan mij laten knopen of ik laat mij lens meppen, maar allemaal omdat ik daar zin in heb. Al zal optie drie voor de toeschouwer misschien niet altijd gezien worden als iets waarbij ik lol heb :-p Toch is dat in zekere zin wel zo, het gaat namelijk nooit verder dan waar ik op dat moment zin in heb. Ik kan janken en vloeken van ellende, vanwege de martelingen die ik vrijwillig onderga, maar zodra de ander besluit om (bijvoorbeeld) een violet wand te zetten op een plek waar ik geen zin in heb, dan gebeurt dat niet. Dan is dat ook meteen aan mijn stem te horen en moet de ander het ook echt niet proberen het toch te doen. Ik zal mij hierbij dus nooit compleet overgeven en behoud altijd een bepaalde mate van controle.

Stadium 2: De sub

Ik hoor je denken… “Jij bent toch ook een sub, hoe kan dit dan pas stadium 2 zijn?” Dat is een zeer logische en kloppende gedachte. Ik beschouw mijn subzijn namelijk als mijn geaardheid en daarmee dus ook als het label waar ik, voor het gemak, al deze drie stadia onder schaar. Waarom dan toch deze naam voor dit stadium? Tja, het beestje moet een naampje hebben :-p In stadium twee ben ik dus, zoals de naam al zegt, onderdanig. Ik ben onderdanig, maar geef mijzelf niet compleet aan de ander. Ik gehoorzaam binnen de gemaakte afspraken en zal niet iets niet doen, omdat ik gewoon geen zin heb op dat moment. Ik heb echter nog wel grenzen en meer dan in stadium drie. Ik ga minder ver voor de ander en mijn grenzen zijn meer bepaald door hoe ver ik wil gaan, dan door hoe ver ik kan gaan. Daarnaast heb ik dan nog steeds een vrij aanwezige wil en voel ik me vrij genoeg om nog te klieren en uit te dagen, waarbij ik dan wel altijd de consequenties zal aanvaarden. Eigenlijk is ook dit stadium vooral veel lol hebben en niet te serieus of te diep, maar wel als een onderdanige.

Stadium 3: De slavin **

Hoe noem je het stadium na ‘De sub’? Aangezien ik heel erg Twue ben, leek ‘De slavin’ mij wel een gepaste 😉 Of beter gezegd, dit is een persoonlijke invulling van het label, dat voor mij vooral berust op de diepte van mijn onderdanigheid aan iemand. Als iemand bij deze diepte kan komen, dan geef ik me compleet. Dan zijn grenzen niet meer gebaseerd op wat ik wel of niet wil, maar enkel nog op wat ik wel of niet kan. Mijn behoefte om te klieren en een beetje uit te dagen is compleet verdwenen. Ik wil enkel gehoorzamen en dienen en zal daarbij altijd zo goed mogelijk mijn best doen. Dan zal ik nog dieper gaan voor de ander, nog meer ondergaan, nog meer verdragen. Ik kan dingen doen, die ik voor niemand anders kan of wil doen. Ik doe het dan niet meer voor mijn plezier of genot, maar voor het plezier of genot van de ander. Daarin vind ik uiteindelijk als slavin, mijn geluk. In dit stadium laat ik de controle compleet los en vind ik mijn diepste overgave.

Dit zijn mijn drie stadia, mijn drie belangrijkste vormen van bdsm. Als je, je nu afvraagt of ik ze ook keurig in deze volgorde heb ontdekt, dan moet ik je teleurstellen. Ik heb ze namelijk lekker door elkaar gehusseld tijdens mijn reis. Een beetje van drie, een beetje van één, een beetje van twee, weer wat van één en vaak ook sommigen tegelijk. Gewoon omdat een rechte weg zo saai is en niet altijd alles in een logische volgorde op je pad komt. En stiekem kan ik van alle drie heel erg kan genieten, zelfs al heb ik misschien een favoriet 😉

*Die stiekem vooral voor mij op gaan en elke eventuele overeenkomst met lezers berust op louter toeval
** Dit is een persoonlijke invulling van het label