Het gerinkel van de ketting

Ik ben nog half in slaap, als ik in de verte het heerlijke gerinkel van een ketting hoor. Ik voel hoe het verlangen zich van mij meester maakt en ik stel me voor hoe het koude metaal op mijn lichaam voelt. Hoe de ketting om mijn lichaam wordt vast gemaakt en ik mee word genomen. Ik hoor hem rinkelen bij elke stap die ik zet, terwijl ik me afvraag wat er komen gaat. Misschien word ik wel gewoon ergens aan de ketting gelegd om te wachten of zo mijn dag door te brengen. Misschien word ik wel als een assepoester aan het werk gezet. Het zou ook kunnen dat ik word vast geketend aan het bed om te gebruiken, terwijl ik zelf nog half slaap. Of ik word met de ketting vast gemaakt aan het plafond, waarna ik pijnlijk word wakkergemarteld. Terwijl ik de ketting hoor rinkelen bij elke slag.

Mijn gedachten, mijn dromen gaan langs alle heerlijke opties, terwijl ik verder doezel. Tot langzaam het besef tot mij doordringt dat ik op een bed lig en niet op een matras op de grond. Op een logeerbed, bij vanilla vrienden en dat de ketting die ik net zo heerlijk hoorde rinkelen, niet voor mij bedoeld is. Het is de ketting van de hond. De hond die net waarschijnlijk nog in zijn heerlijke bench lag en nu uitgelaten zal worden.

Advertisements