Waarom ik een kale poes heb!

En nee ik bedoel niet zo’n leuke naaktkat. Ik heb het in dit geval over de poes tussen mijn benen. Ik heb dus een kale poes. Of een kale kut, doos, vagina, muts, flamoes of voorbips(1), als die term je als lezer meer aanspreekt. Nu zal ik daar zeker niet de enige in zijn. Sterker nog kaal is hier eerder regel dan uitzondering en met een vers gepermanente bushbush kun je je eigenlijk niet vertonen. Maargoed ik sta niet bepaald bekend als trendvolger, dus dat is zeker niet de reden van het feit dat ik bij voorkeur met een kale doos door het leven ga.

Ik was overigens wel ooit de trotse, of beter gezegd luie, eigenaresse van zo’n donker krullend vachtje. Dat was in de tijd dat ik namelijk nogal seksloos door het leven ging(2). Er was toch niemand die het zag, dus ik zag geen reden om het bij te houden. Ik nam alleen af en toe mijn bikinilijn onderhanden als ik wist dat ik ging zwemmen. Dat was overigens bij onverwachte strandplannen nog best lastig. Dan scheerde ik de randjes vlak voor vertrek nog even snel weg met wat water om daarna de rest van de dag de irritaties en het zoute water te vervloeken.

Maar daar gaat dit stuk niet over. Dit gaat over de vraag waarom ik de voorkeur geef voor een keurig gemaaid gazonnetje, boven een bushbush of een netjes bijgehouden bloemperkje. Uiteraard zou betegelen ook nog kunnen, maar ook ik heb mijn grenzen.

De bushbush was al gesneuveld toen ik wist dat mijn poes niet meer alleen voor mij zichtbaar zou zijn. Dit om de simpele reden dat ik dat zelf toch de minst mooie optie vind en mijn ijdelheid het wel wint van mijn luiheid. De vraag die volgde was; Wat dan? Het uiteindelijk antwoord is, zoals de titel al voorspeld, kaal. Dit is echter een keuze die ik niet zomaar heb gemaakt. Hier zit een weloverwogen reden achter. Een reden die verder gaat dan enkel de esthetiek.

Voor mij zijn er uiteindelijk twee opties. Een keurig getrimd figuurtje, meestal een driehoek of een streepje, of helemaal kaal. Bij de eerste loop ik echter al snel aan tegen mijn nogal extreme perfectionisme met ocd-trekjes, wat voor mij betekent dat alles precies symmetrisch moet zijn. Als ik zou gaan voor een driehoek, zou het een perfect gelijkbenige driehoek moeten zijn, met de punt recht boven mijn clitoris. Waarbij ik er dan voor het gemak vanuit ga dat mijn clitoris exact in het midden zit, anders zou het helemaal problematisch worden. Nu weet ik niet of iemand hier ooit heeft geprobeerd haar schaamhaar met behulp van een geodriehoek te scheren, maar dat zou dus de consequentie zijn van die keuze. Anders zou die driehoek nooit perfect gelijkbenig zijn. Waarbij beide benen dus ook exact even lang zouden moeten zijn. Zou ik een millimeter afwijken, dan zou dat aan de andere kant weer gecorrigeerd moeten worden. Nu heb ik zelf ook niet heel veel zin om met een geodriehoek aan de slag te gaan, dus de driehoek is nooit een serieuze optie geweest.

Dan komen we uit bij optie twee, het streepje. Al is dat technisch gezien meer een hele smalle rechthoek. En ook hierbij loop ik al meteen tegen een probleem aan dat ik hopelijk niet meer hoef uit te leggen. Namelijk dat hij dus ook exact in het midden moet zitten. Laten we er nu voor het gemak vanuit gaan dat dat midden, eventueel met behulp van wederom diezelfde geodriehoek(3), al snel gevonden is en dat de onderkant links en rechts van mijn clitoris even lang is. Dan moet uiteraard de onderkant nog helemaal recht zijn, maar veel belangrijker ook de zijkanten. Beide kanten moeten zo recht zijn dat je er in theorie een waterpas op zou kunnen leggen als het een muurtje was. Uiteraard geldt ditzelfde ook voor de bovenkant. Het probleem is echter dat je zelden een exact recht gemaaid gazonnetje krijgt. Er zijn altijd wel een paar eigenwijze grassprietjes die niet willen meewerken. Soms zal de lijn niet keurig recht omhoog staan en soms zal er een kleine kromming of holling inzitten. En jullie snappen wat dat betekent. Dan zal die kant bijgewerkt moeten worden tot hij helemaal recht is. Waarna uiteraard ook de andere kant bijgewerkt moet worden, zodat het streepje wel keurig in het midden van mijn schaamheuvel blijft zitten. Al word hij dan wel wat smaller dan van te voren gepland. Nu heb ik niet de meest vaste hand, zeker niet met een scheermes(4), dus de kans dat het na één keer bijwerken perfect is, is nagenoeg nihiel. Waarna het ritueel zich nogmaals herhaalt. En nogmaals. En nogmaals. Tot er uiteindelijk geen haar meer over is en ik achterblijf met een kale, en dus ook keurig symmetrisch, geschoren kut.

Zoals ik eerder al zei ben ik nogal lui aangelegd en daarom lijkt het mij wel zo praktisch om niet elke keer dat hele ritueel te ondergaan om uiteindelijk haarloos te eindigen. En dat, beste lezer, is daarom dan ook de belangrijkste en weloverwogen verklaring voor mijn kale poes.

(1). Er zijn schijnbaar daadwerkelijk mensen die deze term gebruiken.
(2). Tussen mijn 17e en 24e, inclusief 5 jaar universiteit, wat dus ongeveer neerkomt op 284 panda’s. Wat dus eigenlijk betekent dat ik het uitsterven van de panda heb voorkomen en daarmee was mijn gebrek aan sex eigenlijk een hele goede daad voor onze planeet en zou het WNF mij toch minimaal moeten belonen met een mooie prijs.
(3). Die hadden we toch al, dus waarom nu opeens een liniaal gaan pakken. Ik ben nogal lui zoals jullie inmiddels weten. Lui en perfectionistisch, best een lastige combinatie.
(4).Daar is menig scheerverwonding getuigen van geweest.

Advertisements

De zwaan

Ik ben geboren
Sterk en compleet
Om ergens onderweg
Beiden te verliezen

Beiden te vergeten
Als een lelijk eendje
Dat onmogelijk kon zien
Wat ze eigenlijk was

Een vergeten zwaan
Ergens diep verstopt
Die trouw bleef wachten
Tot ze werd gevonden

Het winkelavontuur – Schrijfmarathon ronde 4

En weer heb ik een ronde van de schrijfmarathon overleefd. Het was op het nippertje, want ik ben een na laatste geworden, maar het was goed genoeg. Al was ik toch een beetje teleurgesteld over mijn plek, want kennelijk had ik mijn eigen verhaal leuker gevonden dan de lezers.

Dit keer kregen we de volgende opdracht:

Naaldhakken
Voor deze ronde geef ik jullie één woord om mee te werken en me een erotisch stuk van 350 woorden te sturen.

Een woord dat ik in mijn hoofd meteen koppelde aan heel veel cliché verhalen en cliché’s blijf ik altijd heel graag ver van weg. Niet dat die niet leuk kunnen zijn, maar het past niet bij mij. Ik schrijf dan liever over een minder voor de hand liggend onderwerp. Al neem ik daarmee dan wel een risico.
Dit keer kwam er al snel een idee in mij op, naar aanleiding van een verhaal dat ik ooit van iemand had gehoord. Winkelen, schoenen kopen, op andermans kosten zonder er iets voor terug te geven. Niet meteen het meest erotische onderwerp, tenzij het je fetish is, maar dat was ook niet mijn doel. Ik wilde vooral een leuk verhaal schrijven over een onderwerp dat je maar weinig tegen komt.

Het winkelavontuur
“Ik wilde verwend worden,” vertelde ze. “Gewoon één keer schaamteloos verwend worden door een man. Samen winkelen, waarbij hij al mijn tassen zou moeten dragen en natuurlijk ook mijn voeten zou moeten masseren. Maar het belangrijkste, het aller belangrijkste was,” even zweeg Sylvia voor ze verder vertelde, “dat hij alles zou moeten betalen.”
Geschokt keek haar vriendin haar aan, “hoe bedoel je, alles?”
“Nou gewoon, alles,” antwoordde ze. “De parkeerkaart, de koffie, de lunch, de wijn, maar vooral alles wat ik wilde hebben.”
De verbazing was van Karin’s gezicht af te lezen.
“Zijn er werkelijk mannen die dat willen?” vroeg ze.
“Best wel veel zelfs,” lachte Sylvia, “ik moest gewoon kiezen. Ik kreeg zoveel reacties op mijn advertentie.”
“Maar die mannen doen dat vast niet voor niks. Die willen daarna natuurlijk seks,” reageerde Karin.
“Die zitten er zeker tussen, maar ik ga echt niet met een man naar bed omdat hij een paar schoenen voor me mag kopen,” antwoordde Sylvia. “Dus die vielen allemaal af en toen hield ik er nog drie over.”
Waar eerst de verbazing alleen van Karin’s gezicht af was te lezen, was Sylvia er van overtuigd dat het niet lang meer zou duren voordat haar vriendin van haar stoel zou vallen. Ze moest even grinniken toen ze dat beeld voor zich zag.
“Uiteindelijk ben ik gaan winkelen met een leuke heer van rond de vijftig. Zo’n echte knappe silver fox,” vertelde ze verder. “Hij weigerde zelfs met me naar de Kalverstraat te gaan, dat kan ik zelf ook betalen volgens hem. In plaats daarvan nam hij me mee naar dure designer winkels, waar ik alles mocht passen ongeacht de prijs. Het was zo bizar, maar ook zo heerlijk. Ik voelde me net een soort Alice in Wonderland,” lachte Sylvia. “Ik heb het allermooiste paar uitgezocht en het enige dat hij daarvoor wilde hebben was het bonnetje en een foto van de pumps aan mijn voeten.”
“Dus zo kom ik aan deze Louboutin naaldhakken,” beëindigde Sylvia haar verhaal, waarna ze op stond om haar verbaasde vriendin van de grond af te rapen.

Zon

Ik wil mijn lichaam baden
In een zee van zonlicht
De warmte die met elke golf
Opnieuw mijn lichaam vult
Al drijvend op dit gouden water
Vol met mijn verlangens
Wachtend op de nieuwe stroom
Die zijn lichaam bij mij brengt

Zij en ik

Zij klopte aan de deur
“Mag ik weer terugkomen?”
Vroeg ze mij zacht

“Ik ben lang weggeweest
Ik heb genoten van de zon
Maar ik heb je gemist”

Vertwijfeld kijk ik haar aan
Ja, ze was lang weggeweest
Was het niet te lang?

Ze was zomaar vertrokken
Zonder gedag te zeggen
Op vakantie naar de zon

“Ik weet niet of ik dat durf”
Verzuchtte ik naar haar
Het was zo lang geleden

“Ik ben een beetje bang”
Zei ik zachtjes trillend
“Ik wil wel, maar ik twijfel”

Ze knikte zachtjes naar me
“Als jij komt, dan komt hij ook
En ik weet niet of ik dat kan”

Ze wist het. Zij en hij zijn samen
Mijn vriendin en goede vriend
Die ik beiden erg mis

“Mag ik toch binnen komen”
Vroeg ze, voorzichtig en onzeker
“Dan zal ik er voor je zijn”

“Dan zal ik je hand vasthouden
Als hij straks ook weer komt
Zal ik er voor je zijn”

“Je hoeft hem niet alleen te zien
Zoals de laatste keren
Ik zal je weer beschermen”

Ik knikte zachtjes, maar onzeker
Voordat ik de deur weer open deed
“Kom maar binnen en ga zitten”

“Maar wees wel lief voor mij”
Ze glimlachte, zoals altijd
Dat zou ze altijd zijn

We zijn voortaan weer samen
De masochist en ik
Zoals het hoort te zijn

En als ik het straks weer durf
Zullen we weer samen dansen
Met Pijn tussen ons in

Samen zijn

Als ik dan ga slapen
Helemaal alleen in mijn bed
Dan wens ik dat je aan mij denkt
Zoals ik dan ook aan jou denk
Dan wens ik dat je mij mist
Zoals ik dan ook jou mis
Zodat we dan, op dat moment
Weer even, heel even, samen zijn
In onze gedachten