Vast

Ze zitten vast
Achter een muur
Een zwaar gewicht

Een ketting
met een hangslot
Om mijn emoties

Ze schreeuwen hard
“Voel me en breek me”
Laat ze er uit

“Sla me alsjeblieft”
Breek de sloten
En breek me vrij

Advertisements

Is submission a gift?

‘Submission is a gift’ Of te wel, ‘Onderdanigheid is een geschenk’ is een veel gehoorde uitspraak. Volgens sommigen is het de kern, volgens anderen slaat het werkelijk helemaal nergens op. Toen ik zelf net begon met bdsm kwam ik de uitspraak regelmatig tegen en kon ik mij er helemaal in vinden. Ik ben best wel een romanticus en mijn onderdanigheid zien als een geschenk, vond ik een mooi en romantisch idee.

Toen kwam er een periode dat ik mij afzette tegen mijn diepere onderdanigheid en ik steeds meer de tegenargumenten begon te lezen. Ik kwam tot de conclusie dat daarin best een hoop zinnige dingen werden gezegd. Ik veranderde dus van mening. Ik vond de uitspraak nog steeds heel romantisch, maar dan vooral romantische onzin. Het is geen geschenk. Het is wie ik ben en ik ben onderdanig omdat ik wil. Daarbij is het vaak ook iets dat ontstaat. Een connectie die ik heb met iemand en dan kiezen we er samen voor daar wat mee te doen. Ik geef het niet, wij doen het gewoon.

Mijn, eerste keer, die eerste keer was het achteraf ook geen gift geweest. Maar dat besefte ik me pas later, toen ik mij tegen mijn diepe onderdanigheid af ging zetten. Ik was heel voorzichtig met aan bdsm beginnen. Mijn eerste D en ik mailden al tijden, voordat we er elkaar eindelijk ontmoetten. Voordat ik daar klaar voor was. Ik weet nog die eerste keer, ik wilde weten of het wat voor me was en We deden nog best rustig aan ook. Maar toch, door wat hij triggerde, had hij me al voordat ik me überhaupt bewust kon geven. Ik liet hem niet alleen de leiding nemen, maar ook het ritme bepalen. Na het begin heb ik geen enkele bewuste keuze meer gemaakt in het proces. Ik werd er in gezogen en ik verloor mijzelf in mijn onderdanigheid, waardoor ik emotioneel afhankelijk van hem werd. Geen moment was het een keuze. Geen moment was het een gift. Het gebeurde gewoon en het heeft een paar jaar geduurd voordat ik de gevolgen daarvan echt had verwerkt. Voordat ik niet meer bang was voor mijn onderdanigheid

Inmiddels ben ik weer een paar jaar verder en hebben de romanticus en de nuchtere hun balans gevonden. Nog steeds begrijp ik de argumenten van de tegenstanders, maar door alles wat ik heb geleerd begrijp ik ook nu pas wat de voorstanders er mee bedoelen. Beiden hebben gelijk op hun eigen manier. Onderdanigheid is een geschenk, maar dat betekent niet dat de rest niet op gaat.

Het gevoel van onderdanigheid, die connectie met iemand, is iets dat gewoon uit zichzelf kan ontstaan. Net als met liefde kies je er niet bewust voor dat iemand dat in je los maakt. Ik ben mij er echter bewust van geworden dat het feit dat iemand mijn onderdanigheid triggert, niet betekent dat ik het hem of haar ook moet geven. Het voelt logisch om dat te doen, om te luisteren naar die drang en toch kies ik er voor dat niet meer automatisch te doen. Dit is het punt waar mijn onderdanigheid een geschenk word. Juist, omdat ik het niet zomaar aan iemand geef. De ander moet het waard zijn en pas als ik daar zeker van ben zal ik hem of haar er een stukje van geven. Tot dan zal ik mijn behoefte om onderdanig te zijn tegen houden. En ik zal ook niet alles in één keer geven. De ander zal niet in één keer al mijn grenzen bezitten. Ik zal hem steeds een deel geven. Als ik er klaar voor ben. Als hij/zij het waard is.

Voor mij is het belangrijk dat het schenken van mijn onderdanigheid niet alleen een compleet vrijwillige keuze is, want dat was het de eerste keer ook, maar dat het ook een bewuste keuze is. Niet alleen bewust kiezen dat ik het wil, maar ook bewust ervaren als ik er klaar voor bent en daarnaar handelen.

Toch kon ik uiteindelijk niet meer ontkennen dat die diepte wel in mij zit en uiteindelijk ben ik het weer opnieuw gaan ontdekken. Dit keer in een veilige omgeving, met mensen die er voor waakten dat ik niet mijzelf verloor, maar juist mijzelf vond. En nu weet ik dat het ook op die manier kan. Heb ik gevoeld hoe sterk ik ben als vrouw, als mens, als slavin in die diepe onderdanigheid. Hoe meer in balans ik ben, als ik dat mag zijn en dat ik dat ook kan zijn zonder mijzelf te verliezen. Ik ben daardoor nu completer dan ooit. Ik zal mijzelf nooit meer zomaar aan iemand geven. Ik vertrouw er op dat ik me niet meer laat overnemen door dat gevoel, omdat de ander dat weet te triggeren. Voortaan geef ik mijn onderdanigheid alleen nog als een echt bewuste keuze en niet meer zoals die eerste keer.

Er bewust voor kiezen kan alleen als ik mijzelf compleet bezit en alleen als ik mijzelf compleet bezit, kan ik mijzelf en mijn onderdanigheid werkelijk weggeven. Daarmee wordt, juist omdat het een bewuste keuze is, mijn onderdanigheid het grootste geschenk dat ik aan iemand kan geven.

‘Submission is a gift’. Ik denk dat ik nu pas werkelijk begrijp wat het betekent.

De heer Johnson en zijn Johnson – Schrijfmarathon ronde 5

Net als bij de vorige ronde van de schrijfmarathon, was ik ook deze keer erg blij met mijn inzending. De vorige keer leverde dat, tot mijn verbazing, de een na laatste plek op. Dit keer, tot mijn nog grotere verbazing, de laatste. Samen met nog drie anderen had ik de minste stemmen en lig ik er uit. Natuurlijk er zullen betere verhalen tussen hebben gezeten, maar was mijn verhaal echt één van de slechtste? Dat geloof ik zelf niet. Dus moet ik tot de conclusie komen dat mijn stijl en humor, die bij de eerste schrijfmarathon nog zeer succesvol was, nu de lezers niet meer aanspreekt. Misschien is het soort stemmers sindsdien veranderd, want eerlijk, anders kan ik het mij niet voorstellen. Of heb ik een te groot schrijfersego dat ik dat denk?

Dit keer kregen we de volgende opdracht.

Schrijf een erotisch flitsverhaal (flash fiction) dat afspeelt in een hotellobby en met een verrassende twist op het eind.
Het verhaal mag geen BDSM bevatten en mag maximaal 500 woorden lang zijn. Voorzie je verhaal van een pakkende titel.

Uiteraard kon ik wat gemopper over ‘geen bdsm’ niet onderdrukken en ik vroeg me af of de volgende keer verplicht over bdsm geschreven moest worden, om de niet-bdsm’ers ook uit hun comfortzone te halen. Dat zal ik nu pas over een paar weken weten.

Ik had geen idee wat ik er mee moest. Het risico om cliché te worden was erg groot met dit thema en uiteraard wilde ik dat vermijden. Het eerste idee wat ik had was dat ik het hotel wilde veranderen in een lovehotel waar mijn personage haar klanten zou ontvangen. Ik liep echter vast in de twist die ik er aan kon geven. Alles wat ik bedacht was saai en cliché en zag je waarschijnlijk al van kilometers aankomen.

Ik bleef piekeren totdat ik uiteindelijk een, in mijn ogen, geniaal idee had. Een idee geïnspireerd door mijn angst om cliché te zijn. Ik zou cliché zijn, maar dan ook in het extreme. Het zou geen gewoon erotisch verhaal worden, maar gewoon een slecht, maar wel goed geschreven, pornoverhaal. De twist zou er voor moeten zorgen, dat ik weg kon komen met dat pornoverhaal. Het enige risico dat ik hiermee liep was dat de lezers zich misschien zo zou irriteren, dat ze het niet uit zouden lezen. Vanwege de twist, wilde ik een dubbele laag in het verhaal. De eerste laag zou het slechte pornoverhaal zijn, maar daaronder, in subtiele hints zou de twist al leesbaar moeten zijn. Hints die je misschien pas oppikt als je het verhaal nogmaals leest, als je al weet hoe het eindigt. Waardoor het verhaal een heel ander gevoel zou geven als je het met en zonder voorkennis zou lezen. Het enige wat mijn verhaal daarna nog nodig had was een bijpassende foute titel en ik wist zeker dat ik in de bovenste regionen zou eindigen.

De heer Johnson en zijn Johnson
Van achter de balie bekeek ze de lobby van het hotel waar ze vandaag werkte. Het was klein en oud. Het behang was vergeeld en ergens in een hoek van het plafond zag ze een schimmelplek. Ze voelde hoe haar veel te korte strakke rokje opkroop, terwijl haar ogen bleven hangen bij de ouderwetse draaideur en de enige gast van die dag binnenkwam. Haar porno blonde haren zaten in een strakke knot, waardoor de wind die meekwam haar haar niet uit model kon brengen. Door haar zwarte bril, die haar een zakelijke en intelligente uitstraling moest geven, keek ze de heer aan die inmiddels voor haar stond. Hij droeg een slank gesneden pak, waardoor ze duidelijk de inhoud van zijn broek kon zien en ze kon niet ontkennen dat die haar wel aansprak.
“Goedemiddag mevrouw, ik heb een kamer gereserveerd onder de naam Johnson.”
“Welkom meneer Johnson, ik ga voor u kijken.”
Terwijl ze in het boek met de reserveringen keek, boog ze extra diep voorover. De bovenste knoopjes van haar blouse waren open en ze wist dat hij, doordat ze geen bh droeg, nu duidelijk zicht had op haar borsten. Even keek ze met een schuin oog naar zijn broek en ze zag dat ze het gewenste effect had.
“Kamer 24, dat is op de derde verdieping links van de lift,” vertelde ze, terwijl ze weer rechtop ging staan en naar hem knipoogde.
Ze draaide zich om om de sleutel van de kamer te pakken, die uiteraard helemaal onderin het rek hing. Hierdoor kon ze niet anders dan heel diep voorover buigen, waardoor haar korte rokje nog meer opkroop en haar blote poesje duidelijk zichtbaar moest zijn voor de man achter haar. Opeens voelde ze zijn hand op haar bil.
“Dat krijgt u er van, als u zo met uw blote kut voor mij staat te draaien mevrouw,” sprak hij haar streng toe. Meteen daarna voelde ze hoe hij zijn vingers diep in haar soppende kut stootte. Ze kreunde hard, om haar genot duidelijk kenbaar te maken. Al snel daarna draaide hij haar om en begon de knoopjes van haar blouse verder open te maken, waardoor haar grote borsten compleet zichtbaar werden. Ze voelde hoe hij er in kneep, eigenlijk te hard voor het lekkere, maar toch kreunde ze genotzalig. Al snel zakte ze naar haar knieën om zijn gulp open te maken, waardoor zijn grote stijve lul zichtbaar werd. Ze likte hem en nam hem zo diep mogelijk in haar mond, terwijl ze voelde hoe hij haar hoofd pakte en haar in haar keel begon te neuken. Hij kreunde steeds harder, terwijl zij haar best deed niet te kokken. Toen hij zijn pik weer uit haar mond haalde, bleef zij hem smachtend aankijken. Haar ogen smeekten om zijn zaad. Waarna hij al snel over haar gezicht klaarkwam.

“Cut! Het staat er op mensen,” hoorde ze de regisseur roepen.
Lachend keek ze nog even de camera in, waarna ze de handdoek, die ze kreeg aangeboden voor haar gezicht, aannam.

The devil and his demon

I won’t worship you like a god
Cause you are just a man
Maybe a Dominant man
But still, a man

But I will honor the devil
That is deep within you
I will help you free him
and I will love him

I will give him all of my sins
My longing and my lust
I shall dance in his moonlight
as his demon

You are a beautiful devilish man
And I am your erotic demon
Together we shall love and lust
In our freedom