De bloemkool van de Albert Heijn

De aanleiding van deze writing waren mails die ik op fetlife heb ontvangen, maar hij is zeer zeker ook toepasbaar op andere plekken waar willekeurige mensen vrouwen mailen.

Toen ik net op fetlife kwam, begon al snel mijn mailbox vol te stromen. Toen had ik nog geen idee dat, dat vooral kwam omdat ik een vrouw was, sub en nog jong ook. In het begin geloof je nog werkelijk dat al die mannen je ook echt mailen, omdat jij het bent en niet om wat er bovenaan je profiel staat. Achja, jong en naïef was ik toen nog.

Ik was onbevangen, beleefd en lief. Dat laatste ben ik uiteraard nog steeds, maar op het gebied van mails ben ik dat eerste inmiddels wel kwijt geraakt ik. Omdat ik zo ontzettend beleefd was, reageerde ik heel lief op elke mail die ik kreeg. Of het nu een inhoudsloze éénregelige mail was, een mail waarvan de schrijver overduidelijk mijn profiel niet had gelezen, of één waarop iemand echt zijn best had gedaan. Al was dat laatste ook toen al zeldzaam.

De minst erge, maar ook lastigste mails, waren die van aardige mannen die totaal niet mijn type waren. Ik stuurde hen een aardige mail terug, wanneer ik weer een reactie kreeg, waarop ik uit beleefdheid weer reageerde tot ik belande in een beleefdheidsmailconversatie waar ik eigenlijk totaal niet op zat te wachten, maar ook waarvan ik ook niet wist hoe ik er vanaf moest komen. Tot ik het uiteindelijk maar liet verwateren of gewoon niet meer reageerden omdat ik na zoveel mails gewoon niet meer wist hoe ik iets moest afkappen waar ik eigenlijk vanaf het begin al niet op zat te wachten. Bij deze alsnog mij excuses, mocht je me ooit hebben gemailed en na een tijd niks meer van me hebben gehoord 😉 Gelukkig heb ik inmiddels geleerd om dit tijdig af te kappen en ook aan te geven waarom. Maar ter verdediging als je hier net nieuw bent, zijn al die mails die op je afkomen ook echt heel lastig. Hoewel deze mails het lastigst waren, kwamen ze het minste voor en waren ze ook zeker niet het vervelendste
.
Het vervelendste waren de inhoudsloze mails en/of de mails van de überDoms die in zichzelf mijn perfecte match zagen, zonder dat ze daarvoor mijn profiel hadden hoeven lezen. Waarschijnlijk vonden ze vooral mijn foto’s geil, mits ze verder gekomen waren dan mijn label en leeftijd uiteraard. Ook op al die mails reageerde ik. Gewoon een korte, maar vriendelijke mail, waarin ik aangaf dat de interesse niet wederzijds was, dat ze niet waren wat ik zocht of niet mijn type waren. Een deel reageerde niet meer op mijn afwijzing, maar een ander deel besloot terug te mailen om aan te geven dat ze het niet met mee eens waren. Zij waren namelijk, uiteraard, precies wat ik zocht en echt helemaal mijn type. Zelfs als ik meerdere punten in mijn profiel benoemde waarop wij niet matchten, kwamen deze types met argumenten om aan te geven dat deze punten totaal niet relevant waren. Maar gelukkig gingen ze niet allemaal de discussie met mij aan. Een andere, veel voorkomende categorie, was namelijk vooral boos en beledigd dat ik hen durfde af te wijzen. In veel gevallen was hun interesse in mij, uiteraard, meteen verdwenen en verschillenden waren van mening dat ik toch geen echte sub was. Een mening waarover ik, zelfs toen, niet rouwig kon zijn.

Uiteraard kan ik ook nog een heel stuk schrijven over de copy-paste mails, maar de meesten daarvan vallen in één van de hierboven genoemde categoriën. Ook anderen ben ik vast vergeten, maar eigenlijk is het soort mails dat ik ontvang niet eens het gene waar ik het echt over wil hebben. Waarover ik het wil hebben is de grote hoeveelheid mails die je, vooral als je nieuw bent, als vrouw in je inbox krijgt en waar je eigenlijk niet op zit te wachten, maar waarvan je ook niet weet wat je er mee moet. In eerste instantie koos ik er dus voor om op al die mails te reageren, omdat ik niet beter wist. Omdat ik dacht dat dat beleefd was en zo hoorde.

Inmiddels weet ik, al heel wat jaren, beter en vind ik het een stuk minder moeilijk om met al die ongevraagde mails om te gaan. Gelukkig. Dat is namelijk wat het zijn, ongevraagde mails. Zelfs als je je looking for hebt ingevuld, vraag je er niet om om gemailed te worden door elke rukker met een toetsenboord. Eigenlijk zijn die mails dus niet veel anders dan het ongeadresseerde reclame drukwerk dat wekelijks in je brievenbus valt en in het geval van een nee/nee stikker op je profiel, ook nog eens ongewenst.

Net als met de folders is het soms best leuk om er doorheen te bladeren en te kijken wat er nu weer in je brievenbus is gevallen. Het is echter zeldzaam dat er iets tussen zit dat je echt wilt hebben en waarvoor je naar winkel gaat, maar als het er tussen zit dan reageer je. Soms blijkt het dan inderdaad te zijn wat je zoekt, maar net zoals met veel reclames, kan de aanbieding in werkelijkheid best tegen vallen. Soms is het gewoon een prachtige folder die zomaar in je brievenbus valt en dan is het wel heel aardig om dat aan de maker van de folder te laten weten. Een serieuze en aardige reclameman zal je ervoor bedanken, maar je niet vervolgens alsnog dat mega geweldige fitnessapparaat, dat je echt moet hebben en echt niet zonder kunt, opdringen.

In de meeste reclamefolders staat, net als in het merendeel van de mails, echter weinig boeiends en zelden iets dat je nodig hebt. Het was leuk om hem door te bladeren, maar daarna beland hij toch gewoon weer bij het oud papier of in de kattenbak. En daar is echt helemaal niks mis mee. Je gaat de Albert Heijn namelijk toch ook niet terug schrijven om ze te bedanken voor hun folder en aan te geven dat je helaas geen interesse hebt in de bloemkool die ze deze week in de aanbieding hebben?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s