erynn: De slavin vs de mens

Een conversatie die ik laatst had deed mijzelf de vraag stellen wat de plek van beiden is in mij, waarin ze verschillen en waarin ze samen hangen. Ik beschouw mijzelf als een slavin wiens onderdanigheid zeer diep gaat als ik het eenmaal heb gegeven. Iemand die een sterke innerlijke drang heeft om zich iemands eigendom te voelen. En toch heb ik wensen, zelfs eisen, zoals mensen weten die mijn advertentie hebben gelezen. Hoe kan dat samen gaan?

Een slavin, eigendom, die niet liever wil dan dienen, gehoorzamen en beschikbaar zijn. Die haar geluk vind in het geluk van haar eigenaar en die vanuit die positie alles voor hem zal willen doen. Hij heeft de macht in de relatie en ik zal altijd zijn oordeel en beslissing accepteren. Ik, mijn onderdanigheid, mijn seksualiteit, mijn eigenheid behoren hem toe.

Hoe kan dit samen gaan met de wensen die ik heb? Ik wil een liefdesrelatie en ook iemands partner zijn. De partner van mijn eigenaar kan dat wel? Kan ik tegelijkertijd dromen van een ring als van een collar? Maar ook die niet-monogame kant van mij? Ik kan natuurlijk zeggen dat dat voort komt uit mijn behoefte om uitgeleend te worden en zo mijn Meester te dienen, maar ik zou liegen als het enkel dat is. En dan is er nog mijn behoefte aan een baan en financiële onafhankelijkheid. Tijd en ruimte voor mijn vrienden en geliefde en andere dingen die ik nodig heb, Hoe kan er ruimte zijn voor mijn behoeftes en wensen, terwijl dat niet aansluit bij mijn behoefte om eigendom te zijn?

Ik zou de persoon die enkel het eerste wil dit kunnen geven. Mijn onderdanigheid zou zo diep gaan dat ik al mijn behoeftes zou willen opofferen hoeveel pijn dat mij ook zal doen. Ik zou de mens kunnen opofferen aan mijn Meester en de slavin, want dat is de consequentie daarvan. Ik zou mijzelf verliezen en waarschijnlijk emotioneel en psychisch afhankelijk worden. Ik wil het niet hebben over de vraag hoe gezond dat is, al kan ik wel zeggen dat dat het voor mij in elk geval niet is. De vraag die ik wil stellen is de volgende. Hoe kan ik mijzelf compleet geven, als de ander slechts één deel van mij heeft?

Voor mij gaat het daarom in een M/s-relatie niet alleen om de vraag wat ik als slavin mijn Meester kan bieden, maar ook om de vraag wat ik nodig heb om dat te kunnen geven. Mijn antwoord op die vraag is simpel, dat is de mens erynn. Mijn eerder beschreven behoeftes, dat is waarin de mens erynn zich laat zien.