Eigenlijk ben ik gewoon de baas!

Laatst las ik het weer in een advertentie van een Dominant, dat eigenlijk de onderdanige de controle en de uiteindelijke macht heeft in het spel. De onderdanige bepaald namelijk de grenzen en de onderdanige kan het spel altijd stoppen. Een goede Dominant hoort daar altijd naar te luisteren en dus heeft de onderdanige de macht. Die bepaald het speelveld en de D schikt zich daarin.

Toen ik nog een jong en onervaren subje was, vond ik het idee dat ik eigenlijk de macht had en niet de D een heel mooi concept. Het gaf mij een fijn en veilig gevoel. Daardoor kon ik loslaten en mij overgeven aan de situatie.

Naar mate mijn ervaring groeide en bovenal de slavin in mij de boventoon begon te voeren, begon er ook een weerstand in mij te ontstaan tegen die uitspraak. Ik wil namelijk niet de baas zijn. Ik wil niet de macht en de controle hebben. Dat klopt gewoon niet met mijn gevoel. Al die dingen horen bij de D en niet bij mij. Ondanks mijn gevoelsmatige weerstand kon en kan ik ook echter niet ontkennen dat ook ik deels de controle heb. Ik heb namelijk nog grenzen, waarvan ik verwacht dat een D zich daar aan houdt. Ook heb ik bepaalde dingen nodig in een relatie en een D/s en ik verwacht, zoals ik laatst al schreef, dat de D daar ook rekening mee houdt.

En toch knaagt er nog steeds iets aan die uitspraak dat de onderdanige de controle en de macht heeft. Wat er knaagt is echter niet mijn weerstand tegen het hebben van macht, maar het gevoel dat er iets mist. Dat er iets belangrijks wordt vergeten. Ja, ik heb grenzen en ja over het algemeen kan ik een spel stoppen, maar geven die zaken mij meer macht en controle dan de D? Heeft een Dominant niet net zo goed grenzen en zijn die niet net zo belangrijk? Uiteraard kun je zeggen dat een D zijn eigen grenzen kan bewaken, omdat hij het spel bepaald, maar ook dan kan een s daar over heen gaan. Stel, spelen met een andere D is een grens en de s doet het toch. Of gewoon bratten is een grens en de s doet het toch? Is het dan niet net zo erg dat de grenzen van de D worden overschreden? En zelfs als het grenzen zijn, waarin die zelf kan bepalen iets niet te doen is die grens dan minder belangrijk? Is het minder belangrijk, omdat een D altijd kan bepalen een spel te stoppen en een s niet?

Ik geloof niet dat de grenzen van de één belangrijker zijn dan van de ander en dus geloof ik niet dat de onderdanige de uiteindelijke macht heeft. Beiden hebben de macht, beiden hebben de controle. Het is de D die leid binnen hun beider grenzen en de s die daarbinnen volgt, waarbij ze beiden mogen vertrouwen dat de ander hun grenzen respecteert.

Advertisements

erynn: De slavin vs de mens

Een conversatie die ik laatst had deed mijzelf de vraag stellen wat de plek van beiden is in mij, waarin ze verschillen en waarin ze samen hangen. Ik beschouw mijzelf als een slavin wiens onderdanigheid zeer diep gaat als ik het eenmaal heb gegeven. Iemand die een sterke innerlijke drang heeft om zich iemands eigendom te voelen. En toch heb ik wensen, zelfs eisen, zoals mensen weten die mijn advertentie hebben gelezen. Hoe kan dat samen gaan?

Een slavin, eigendom, die niet liever wil dan dienen, gehoorzamen en beschikbaar zijn. Die haar geluk vind in het geluk van haar eigenaar en die vanuit die positie alles voor hem zal willen doen. Hij heeft de macht in de relatie en ik zal altijd zijn oordeel en beslissing accepteren. Ik, mijn onderdanigheid, mijn seksualiteit, mijn eigenheid behoren hem toe.

Hoe kan dit samen gaan met de wensen die ik heb? Ik wil een liefdesrelatie en ook iemands partner zijn. De partner van mijn eigenaar kan dat wel? Kan ik tegelijkertijd dromen van een ring als van een collar? Maar ook die niet-monogame kant van mij? Ik kan natuurlijk zeggen dat dat voort komt uit mijn behoefte om uitgeleend te worden en zo mijn Meester te dienen, maar ik zou liegen als het enkel dat is. En dan is er nog mijn behoefte aan een baan en financiële onafhankelijkheid. Tijd en ruimte voor mijn vrienden en geliefde en andere dingen die ik nodig heb, Hoe kan er ruimte zijn voor mijn behoeftes en wensen, terwijl dat niet aansluit bij mijn behoefte om eigendom te zijn?

Ik zou de persoon die enkel het eerste wil dit kunnen geven. Mijn onderdanigheid zou zo diep gaan dat ik al mijn behoeftes zou willen opofferen hoeveel pijn dat mij ook zal doen. Ik zou de mens kunnen opofferen aan mijn Meester en de slavin, want dat is de consequentie daarvan. Ik zou mijzelf verliezen en waarschijnlijk emotioneel en psychisch afhankelijk worden. Ik wil het niet hebben over de vraag hoe gezond dat is, al kan ik wel zeggen dat dat het voor mij in elk geval niet is. De vraag die ik wil stellen is de volgende. Hoe kan ik mijzelf compleet geven, als de ander slechts één deel van mij heeft?

Voor mij gaat het daarom in een M/s-relatie niet alleen om de vraag wat ik als slavin mijn Meester kan bieden, maar ook om de vraag wat ik nodig heb om dat te kunnen geven. Mijn antwoord op die vraag is simpel, dat is de mens erynn. Mijn eerder beschreven behoeftes, dat is waarin de mens erynn zich laat zien.

Ik verlang naar

Ik verlang naar,
spel
Ik verlang naar,
pijn
Ik verlang naar,
sadisme
Ik verlang naar,
Dominantie
Ik verlang naar,
alles, maar
Ik durf niet…
zo goed

Ik verlang naar,
rust
Ik verlang naar,
vertrouwen,
Ik verlang naar,
opbouw,
Ik verlang naar,
warmte
Ik verlang naar,
alles, waardoor
Ik weer zal…
durven

De Opsluiting deel 6: Vrij?

Triggerwarning: Deze serie kan ervaren worden als vrij heftig en valt niet onder lichte erotiek of soft-sm. Dus lezen op eigen risico.

De opsluiting deel 5: Gebruikt 2

Het klinkt misschien gek en het is waarschijnlijk moeilijk voor te stellen, maar de stilte en de tijdloosheid wende. Naarmate het langer geleden was dat mijn Meester had aangeklopt werd mijn geest kalmer. Dat kwam niet, omdat ik niet wilde dat er meer zou gebeuren, dat was aan hem, maar doordat de rust mij rustig maakte. Er was geen afleiding, dus kon ik niks anders dan het accepteren en mij er aan overgeven. Van te voren had ik verwacht dat ik in deze momenten veel zou gaan malen en nadenken over alles wat er gebeurde en wat Meester met mij deed. Ook dat gebeurde echter niet. Ook daarin was ik kalm en, hoe heftig ook, had ik volledige acceptatie gevonden. Er was geen twijfel meer. Dit was mijn keuze, dit was mijn plek en dit was wat en wie ik wilde zijn. In de stilte las ik de boeken die hij had neergelegd zonder afgeleid te worden door mijn eigen onrust. Ik las ze, leerde er van en zweefde daarbij weg op mijn eigen gedachten.

Ik was mij er echter van bewust dat deze rust niet eeuwig zou duren. Dat het moment dat hij zou aankloppen weer zou komen. Toch kwam dat moment nog onverwacht. De harde dreunen op de deur die mij wegtrokken uit de gedachten waarin ik was verzonken. Snel deed ik de blinddoek om en ging in nadu zitten, waarna ik hem kenbaar maakte dat ik klaar was. Ik hoorde hoe hij de deur open maakte. Ik hoorde zijn voetstappen weerklinken in de ruimte, terwijl hij naar mij toe liep. Ik verlangde naar zijn hand die mij aanraakte en zijn mond die mij zou kussen, maar hij deed geen van beiden. Hij negeerde me compleet, toen hij de ketting los maakte van mijn enkel. Ik vroeg mij af of het klaar was. Of de 24 uur er al op zaten. Al snel trok hij mij echter uit die gedachte toen hij mij bij mijn haar greep. Ik kreeg amper de kans om te gaan staan, terwijl hij mij achter zich aan trok. Ik was bang ergens tegenaan te lopen of te struikelen, want hij leek totaal niet bezig met waar ik liep. We gingen de deur door van de ruimte die de afgelopen uren mijn cel was geweest. We gingen de gang door, de woonkamer in. Daar hielt hij stil en nog voordat ik op adem was gekomen sloeg hij mij in mijn gezicht. En nog een keer en nog een keer. Ik voelde al snel de tranen over mijn wangen rollen, terwijl ik geen idee meer had hoe vaak hij mij sloeg. Hij gooide me op de grond, waar ik tot mijn verbazing zacht viel. Hij had dit gepland, natuurlijk had hij dit gepland. Ik kreeg echter geen kans er verder over na te denken.

Ik voelde meteen daarna hoe hij mijn lichaam begon te schoppen. Hij schopte me tegen mijn kont, waarna ik geblinddoekt en jankend voor hem uit door de kamer kroop. Hij schopte hard en bij elke trap verplaatste ik weer een stuk. Hij stuurde me. Een harde schop tegen mijn rechter bil en ik ging naar links. Een schop tegen mijn linker bil en ik ging naar rechts. Huilend en jammerend kroop ik zo door de kamer voor hem uit terwijl hij mij verder leek te negeren. Hij zij niks en schopte alleen. Steeds harder, terwijl ik voelde hoe mijn lichaam steeds beurser werd. Ik wist niet meer hoe ik het had en liet het gebeuren. Ik voelde hoe hij zijn voet op mijn rug zette en mij zo naar de grond duwde. Daarna kwamen er meer schoppen, tegen mijn benen, mijn kont, mijn kut. Ik huilde, maar was niet in staat om geluid te maken. Ik kon niet anders dan het, zijn schoppen, hem, gewoon over mij heen te laten komen.

Er was een kort moment van rust, van geen pijn. Even dacht ik dat hij klaar was, maar dat gevoel verdween al vrijwel meteen toen ik voelde hoe de singletail hard op mijn rug neer kwam. Waar ik eerst stil was, krijste ik het nu uit. Van schrik, van pijn, van ellende. De slagen bleven komen en ik jankte en schreeuwde. Ik wilde wegdraaien, weg kruipen, terwijl ik tegelijkertijd gehoorzaam wilde blijven liggen. Ik wilde hem trots maken, laten merken dat ik dit kon ondergaan, maar het ging niet. Steeds weer bewoog ik, al was het zinloos, want steeds weer wist de zweep mij te vinden. Nog voor de pijn van de ene slag was weggetrokken, kwam de volgende alweer neer. De pijn werd een waas van pijn en mijn schreeuwen werden één schreeuw. Een schreeuw die langzaam zachter werd, terwijl de pijn mij steeds meer overnam en de zweep bleef neerkomen. Mijn bewegingen werden rustiger, met elke slag die neer kwam. Ik heb geen idee meer hoeveel het er waren. Honderden? Duizenden? Ik had geen idee hoeveel tijd er verstreek. Er was geen tijd meer, enkel pijn. Langzaam werd ik rustiger en zakte weg in de waas van verschrikkelijke pijn. Net als eerder die dag in de leegte van mijn opsluiten vond ik, ook nu, de acceptatie en de rust in mijn lot en mijn plek. Deze pijn onderging ik voor hem, was mijn geschenk aan hem en zijn geschenk aan mij.

Zo zweefde ik weg op de slagen en hoewel ik het voelde toen hij stopte, drong het niet werkelijk tot mij door. De striemen brandden na op mijn lijf en ik genoot van dat gevoel, terwijl ik zweefde in mijn bubbel en mijn tranen langzaam opdroogden. Ik hoorde hoe hij op een stoel ging zitten bij mij in de buurt en daarna zijn voeten op mijn rug zette. Ik voelde hoe hij mij zo verder naar de grond leek te duwen, zelfs al was dat niet mogelijk. Ik genoot van het gewicht op mijn rug dat mij extra deed voelen dat ik op mijn plek was, onder hem, van hem. Waarna hij zijn voeten rustig op mijn rug neerlegde en ik verder zweefde.

…word vervolgd…

Huishoudelijke dienstbaarheid

Wat vind ik in huishoudelijke dienstbaarheid?

Wat vind ik in het doen van andermans huishouden, terwijl de huishoudens van Jan Steen soms in het niet vallen bij die van mijzelf?

Wat vind ik, in het poetsen van schoenen of het schrobben van de vloer?

Wat vind ik, in het netjes dekken van de tafel of het mooi opdienen van het eten?

Wat vind ik, in het doen van de afwas of het poetsen van de badkamer…

…terwijl het niet eens mijn huis is?

Is het puur het een ander blij maken en de voldoening die dat gevoel mij geeft? Of valt dat weg als het niet eens nodig is dat die ander zich bewust is van wat ik heb gedaan? Als ik geen complimenten of dankjewel hoef, behalve de wetenschap dat ik het voor hem of haar heb gedaan?

Of zit het toch in het plezier van het schoonmaken, als ik al moeite heb dat een ander mij komt helpen? Als ik dan de nijging heb de leiding te nemen. Of komt dat dan weer door het gevoel dat de ander op mijn terrein komt, als ik dat altijd doe? Misschien is dat wel.

En wat als de Dominant het doet, terwijl de taak aan mij is gegeven? Waarom heb ik dan moeite dat hij of zij helpt, zelfs als dat diens keuze is? Of komt dat dat voort uit mijn behoefte om het de D makkelijker te maken? Mijn wens het hem of haar naar de zin te maken, zodat die kan genieten van andere dingen?

Of zit er onder dat alles nog een andere stiekeme reden verscholen? Een reden die tegelijk modern en mindfull als ouderwets klinkt?

Wat vind ik in het doen van huishoudelijke taken voor mijn D? Is het misschien de rust, van met aandacht een taak zo goed mogelijk volbrengen. Niet het geruis en de afleiding die ik vind in mijn eigen huis. Enkel de aandacht voor die vloer, of die schoenen en de D’s behoeften.

Is het misschien de reinheid, die mij mijn voldoening geeft? Het zien hoe de groeven van de vloer met elke beweging schoner worden en hoe de schoenen met elke boen meer gaan glansen?

Of is het misschien de regelmaat, met nadruk op de regel, die het weten van mijn taak met zich meebrengt? De duidelijkheid van het weten wat mijn taak is, waar ik hoor en waar ik sta? Weten wat hij of zij verwacht en dat naar het beste van mijn vermogen doen?

Wat is het dat ik vind in huishoudelijke dienstbaarheid, behalve dat het mij gelukkig maakt?

p.s. Dit is één van de dingen, waarin mijn dienstbaarheid zich uit, die ik fijn vind om te doen, en ik zie het daarom ook als onderdeel van wat ik als onderdanige te bieden heb.
Hoewel dit stuk dus misschien anders doet vermoeden, vind ik dan weer geen plezier in het doen van iemands huishouden die een gratis huishoudster wel makkelijk vind… ook niet betaald trouwens 😉

De opsluiting deel 5: Gebruikt 2

Triggerwarning: Deze serie kan ervaren worden als vrij heftig en valt niet onder lichte erotiek of soft-sm. Dus lezen op eigen risico.

De opsluiting deel 4: Etenstijd

Ik was diep in slaap en het geklop, van de andere kant van de deur, leek van heel ver te komen. Het geluid werd steeds harder, terwijl ik in slaperige toestand de blinddoek probeerde te pakken. Toen ik eindelijk de blinddoek om had en in nadu was gaan zitten, probeerde ik boven het geluid uit te komen en mijn Meester te laten weten dat ik klaar zat. Ik was opgelucht toen hij mij hoorde en er heel even een seconde stilte was.

Ik hoorde hoe de deur open ging en er voetstappen naar binnen kwamen, echter klonken ze niet als zijn voetstappen. Meteen daarna klonken er meer en ik vroeg me af hoeveel het er waren. Wie het waren. Al wist ik dat ik dat waarschijnlijk nooit zou weten. Ik voelde hoe iemand me bij mijn haren pakte en mijn hoofd naar achteren trok, terwijl ik ondertussen hoorde hoe de deur werd dicht geslagen. Ik was alleen, overgeleverd, zonder te weten aan wie. Even was bang ik, maar ik kreeg de tijd niet om het toe te laten. Ik voelde hoe op dat moment moment mond open werd getrokken en er een harde pik in werd gestopt. Aan mijn haren werd mijn hoofd heen en weer bewogen, terwijl hij steeds dieper in mijn keel kwam. Ik kokhalsde en had het gevoel te stikken, terwijl ik zo werd geneukt en de tranen over mijn wangen liepen.

Ik was opgelucht toen het even stopte, maar meteen daarna werd ik ruw op mijn buik gegooid en mijn kont omhoog getrokken. Daarna voelde ik weer een pik in mijn mond, een andere, een dikkere die amper leek te passen. Ik deed mijn best mijn mond zo goed mogelijk open te doen. Ik wilde mijn Meester trots maken, laten zien dat ik dit kon. Niet alleen mentaal, maar ook fysiek. Ik wilde hem in mijn mond kunnen hebben, zonder dat ik hem per ongeluk met mijn tanden zou raken. Ik voelde handen die ondertussen in mijn borsten knepen. Ik wilde een kreet van pijn slaken toen ze hard aan mijn tepels trokken, maar de penis in mijn mond maakte dat onmogelijk. Ik voelde vingers die hard in mijn kut werden geramd, waarna ze omhoog gingen en in mijn kont werden gestopt. Eerst één vinger, maar nog voor ik toe was aan meer kwamen de volgende er al bij. Hij neukte mijn kont met zijn vingers, terwijl hij hem zo nat maakte met mijn eigen geil. Ik voelde hoe een pik tegen mijn anus drukte. Ik wilde jammeren toen hij naar binnen ging, maar ik kreeg de kans niet door de pik die op dat moment achterin mijn keel stootte.

Ik voelde hoe mijn kont hard werd geneukt. Harder dan ik dacht aan te kunnen. Even was ik opgelucht toen hij zich terug trok en ook de andere pik uit mijn mond werd gehaald. Meteen daarna werd ik op mijn zij gelegd. Tranen rolden over mijn wangen, maar werden genegeerd. Ik vond het verschrikkelijk, maar toch was dit wat ik wilde. Ik wilde hier zijn. Ik wilde hier lijden. Ik wilde gebruikt worden op elke manier dat mijn Meester dat wilde. Ik voelde weer een pik in mijn mond, de derde. Een ander stootte diep in mijn kut, terwijl weer ander mij in mijn kont neukte. Drie gaten gevuld en keihard geneukt door drie mannen die met mij konden doen wat ze wilden. Ik voelde hoe mijn lichaam heen en weer bewoog tussen hun lichamen. Alle kanten opgeschud onder hun stootten die ik enkel kon ondergaan.

Ik weet niet hoe lang het door ging. Ik weet niet eens meer wat er allemaal gebeurde. Ik weet hoe ze mijn lichaam in elke positie duwde en trokken die zij wilden. Hoe ze me meerdere malen namen in elk gat dat beschikbaar was. Steeds weer opnieuw, zonder werkelijk op mij te letten. Ik voelde hoe ze vervolgens omstebeurt over mijn lichaam klaarkwamen. Hoe het sperma langs mijn borsten gleed, langs mijn billen over mijn gezicht. Ik voelde hoe het plakte en wilde niets liever dan het schoon vegen, maar ik had er de puf niet meer voor.

Ondertussen klopten de mannen op de deur en ik hoorde hoe die openging. Ik weet nog dat ze een bedrag noemden. Een tientje, groepskorting. Later zou ik er vast om kunnen lachen, maar nu voelde ik me compleet gebruikt en vernederd.

De deur sloeg achter de mannen dicht, om slechts een paar minuten later weer open te gaan. Meester trok me aan mijn haren overeind en zette me tegen de muur, waarna er uit het niets een emmer koud water over mij werd heen gegooid. Hij begon met een ruwde handdoek mijn lichaam hard af te drogen. En terwijl hij dat deed voelde ik hoe hij heel even, meer dan een seconde zal het niet zijn geweest, zijn hardheid liet varen. Heel even voelde ik zijn warmte en liefde en ik wist dat ik alles aan zou kunnen wat hij nog meer voor mij in petto zou hebben.