Tussen tijd en ruimte

Ik voel hoe mijn lichaam,
langzaam wordt opgetild
Hoe mijn diepste wezen,
daarna verder zweeft

In de donkere ruimte
Met onpeilbare diepte
Tussen maan en de sterren
Waar ik langzaam oplos

In het volledige niets
Tussen tijd en de ruimte
Door touwen gebonden
Vind ik mijn vrijheid

Advertisements

Binden

De touwen binden
Slechts mijn lichaam
Maar met elke knoop
Bindt hij mijn geest

eerder gepubliceerd op twitter

Bondage, een verhaal van drukte en rust

Ik ben een beetje druk. Mijn mond en hoofd staan zelden stil en dat ook in die volgorde. Stil zitten is misschien nog wel een grotere uitdaging, vooral als het moet. 5 minuten stilzitten en mediteren bij yoga? Ik ben al blij als mij een minuut lukt, zonder compleet kriegel te worden.

Bondage en erynn, dat leek dan ook nooit een erg goede combinatie. Vastgebonden worden, niet kunnen bewegen en dan gewoon stil in zo’n houding. Volgens mij zou ik acuut overal jeuk krijgen en compleet gek worden van kriegelheid.

Maar dan de bondage. Ondanks, dat het me niks voor mij leek, wilde ik het toch graag proberen en dus kwam het er uiteindelijk ook van. Ik sta eerst nog druk en gezellig te kletsen, gewoon mijn eigen stuiterige zelf. Dan, de eerste touwen die om mijn lichaam worden gewikkeld. De eerste knopen, die worden gelegd. Ik praat steeds minder. Mijn hoofd wordt steeds rustiger. Langzaam zak ik weg in het moment. Ik space niet, ben volledig bij, maar toch meditatief, in het nu, in mijn eigen wereldje. Als ik eenmaal vast lig, maakt het me soms bijna niet meer uit wat er gebeurd. Spelen? Tuurlijk altijd goed. Mij vastgebonden in een hoekje leggen, waar ik heerlijk weg mag zakken in mijn eigen bubbel? Net zo fijn. Zo heb ik ooit ongeveer drie kwartier in een hog-tie gelegen. Ik, het meisje zonder rust in haar kont, die niet stil kan zitten zonder kriegel te worden. Dat meisje wordt heerlijk rustig van bondages. Als er met me gespeeld wordt als ik in een bondage zit, reageer ik ook anders dan los. Als ik los sta en de eerste heftige pijn komt, wil er nog wel eens een luide scheldpartij komen. In een bondage, scheld ik zelden, ben ik minder luid, schreeuw minder, jammer eerder. Mijn hoofd is te rustig, voor extreme reacties. Dit betekent echter niet, dat het effect niet in mijn ogen is te lezen.

Heb ik ook een favoriete bondage, eentje die me helemaal weg kan brengen? Absoluut! Niks fijners dan mogen hangen en vliegen in een suspension bondage. Ook dat leek me vroeger eng, ik heb verschrikkelijke hoogtevrees en wordt bijna al bang op een keuken trapje. De touwen die langzaam om je heen gaan tot je helemaal vast zit en dan de lucht in. Het is even spannend. De ene keer van de grond de lucht in worden gehesen, een andere keer been voor been. Het moment dat mijn lichaam de grond verlaat is soms even eng, maar zodra ik eenmaal hang is er niks anders dan ik en de touwen. Vliegen, vrij als een vogel gaat mijn geest.