erynn: De slavin vs de mens

Een conversatie die ik laatst had deed mijzelf de vraag stellen wat de plek van beiden is in mij, waarin ze verschillen en waarin ze samen hangen. Ik beschouw mijzelf als een slavin wiens onderdanigheid zeer diep gaat als ik het eenmaal heb gegeven. Iemand die een sterke innerlijke drang heeft om zich iemands eigendom te voelen. En toch heb ik wensen, zelfs eisen, zoals mensen weten die mijn advertentie hebben gelezen. Hoe kan dat samen gaan?

Een slavin, eigendom, die niet liever wil dan dienen, gehoorzamen en beschikbaar zijn. Die haar geluk vind in het geluk van haar eigenaar en die vanuit die positie alles voor hem zal willen doen. Hij heeft de macht in de relatie en ik zal altijd zijn oordeel en beslissing accepteren. Ik, mijn onderdanigheid, mijn seksualiteit, mijn eigenheid behoren hem toe.

Hoe kan dit samen gaan met de wensen die ik heb? Ik wil een liefdesrelatie en ook iemands partner zijn. De partner van mijn eigenaar kan dat wel? Kan ik tegelijkertijd dromen van een ring als van een collar? Maar ook die niet-monogame kant van mij? Ik kan natuurlijk zeggen dat dat voort komt uit mijn behoefte om uitgeleend te worden en zo mijn Meester te dienen, maar ik zou liegen als het enkel dat is. En dan is er nog mijn behoefte aan een baan en financiële onafhankelijkheid. Tijd en ruimte voor mijn vrienden en geliefde en andere dingen die ik nodig heb, Hoe kan er ruimte zijn voor mijn behoeftes en wensen, terwijl dat niet aansluit bij mijn behoefte om eigendom te zijn?

Ik zou de persoon die enkel het eerste wil dit kunnen geven. Mijn onderdanigheid zou zo diep gaan dat ik al mijn behoeftes zou willen opofferen hoeveel pijn dat mij ook zal doen. Ik zou de mens kunnen opofferen aan mijn Meester en de slavin, want dat is de consequentie daarvan. Ik zou mijzelf verliezen en waarschijnlijk emotioneel en psychisch afhankelijk worden. Ik wil het niet hebben over de vraag hoe gezond dat is, al kan ik wel zeggen dat dat het voor mij in elk geval niet is. De vraag die ik wil stellen is de volgende. Hoe kan ik mijzelf compleet geven, als de ander slechts één deel van mij heeft?

Voor mij gaat het daarom in een M/s-relatie niet alleen om de vraag wat ik als slavin mijn Meester kan bieden, maar ook om de vraag wat ik nodig heb om dat te kunnen geven. Mijn antwoord op die vraag is simpel, dat is de mens erynn. Mijn eerder beschreven behoeftes, dat is waarin de mens erynn zich laat zien.

Advertisements

Huishoudelijke dienstbaarheid

Wat vind ik in huishoudelijke dienstbaarheid?

Wat vind ik in het doen van andermans huishouden, terwijl de huishoudens van Jan Steen soms in het niet vallen bij die van mijzelf?

Wat vind ik, in het poetsen van schoenen of het schrobben van de vloer?

Wat vind ik, in het netjes dekken van de tafel of het mooi opdienen van het eten?

Wat vind ik, in het doen van de afwas of het poetsen van de badkamer…

…terwijl het niet eens mijn huis is?

Is het puur het een ander blij maken en de voldoening die dat gevoel mij geeft? Of valt dat weg als het niet eens nodig is dat die ander zich bewust is van wat ik heb gedaan? Als ik geen complimenten of dankjewel hoef, behalve de wetenschap dat ik het voor hem of haar heb gedaan?

Of zit het toch in het plezier van het schoonmaken, als ik al moeite heb dat een ander mij komt helpen? Als ik dan de nijging heb de leiding te nemen. Of komt dat dan weer door het gevoel dat de ander op mijn terrein komt, als ik dat altijd doe? Misschien is dat wel.

En wat als de Dominant het doet, terwijl de taak aan mij is gegeven? Waarom heb ik dan moeite dat hij of zij helpt, zelfs als dat diens keuze is? Of komt dat dat voort uit mijn behoefte om het de D makkelijker te maken? Mijn wens het hem of haar naar de zin te maken, zodat die kan genieten van andere dingen?

Of zit er onder dat alles nog een andere stiekeme reden verscholen? Een reden die tegelijk modern en mindfull als ouderwets klinkt?

Wat vind ik in het doen van huishoudelijke taken voor mijn D? Is het misschien de rust, van met aandacht een taak zo goed mogelijk volbrengen. Niet het geruis en de afleiding die ik vind in mijn eigen huis. Enkel de aandacht voor die vloer, of die schoenen en de D’s behoeften.

Is het misschien de reinheid, die mij mijn voldoening geeft? Het zien hoe de groeven van de vloer met elke beweging schoner worden en hoe de schoenen met elke boen meer gaan glansen?

Of is het misschien de regelmaat, met nadruk op de regel, die het weten van mijn taak met zich meebrengt? De duidelijkheid van het weten wat mijn taak is, waar ik hoor en waar ik sta? Weten wat hij of zij verwacht en dat naar het beste van mijn vermogen doen?

Wat is het dat ik vind in huishoudelijke dienstbaarheid, behalve dat het mij gelukkig maakt?

p.s. Dit is één van de dingen, waarin mijn dienstbaarheid zich uit, die ik fijn vind om te doen, en ik zie het daarom ook als onderdeel van wat ik als onderdanige te bieden heb.
Hoewel dit stuk dus misschien anders doet vermoeden, vind ik dan weer geen plezier in het doen van iemands huishouden die een gratis huishoudster wel makkelijk vind… ook niet betaald trouwens 😉

Sletje

Ik zit op mijn handen en kniën, met mijn hoofd half in het matras. Ik voel hem bij mij binnen dringen. Mij neuken. Terwijl ik weet, terwijl ik hoor, dat andere mensen, mannen zich rond ons verzamelen. Ze kijken, ze trekken zich af, ze genieten.
“Wil jij ook?” Hoor ik hem zeggen tegen een man die ik niet ken en niet eens van gezicht heb gezien. Ik voel hoe hij uit mij gaat en de man zijn plaats inneemt. Hij neukt me en ik laat me gebruiken. Ik voel hem in mij stoten. Voor mijn gevoel niet eens heel lang, maar hij lijkt er van te genieten. Misschien geniet hij wel te veel, waardoor het veel te snel ging.
Ik voel de volgende. Een paar stoten, waarna hij zich terug trekt. Ik voel zijn pik tegen mijn kut slaan en vraag me af wat hij aan het doen is. Of dat misschien zijn kink is. Maar waarschijnlijk was dit voor hem niet de setting om te presteren.
Ik voel er nog één en daarna nog één en later op de avond nog een paar mannen. Weer andere mannen. Zeven vreemde mannen die mij mogen neuken. Mogen gebruiken. Ik vind het boeiend te merken hoe elke man weer anders voelt. Niet alleen hun pikken, maar ook hoe ze neuken. Hoe de één snel te keer gaat en de ander zijn best doet zo lang mogelijk te genieten. Hoe de één probeert zo diep mogelijk te stoten en een ander juist zachter is.
Ze gebruiken mij en toch, voel ik mij niet gebruikt, zoals dat normaal voelt. Het is niet vernederend. Het is niet moeilijk. Ik besef dat het anders is dan ik had verwacht, al wist ik niet was ik moest verwachten. Ik merk dat ik het eigenlijk vooral heel geil vind. Daar zo te zitten en gewoon geneukt te worden door al die mannen die mij deze avond willen.
“Sletje,” hoor ik hem zeggen, bij het gedag zeggen en ik glimlach. Ik kan niet anders dan het beamen. Ik ben een sletje en ik vind het heerlijk.

Op een mooie zonnige dag…

Onderstaande stuk schreef ik een jaar geleden naar aanleiding van #MeToo en had ik hier nog niet geplaatst.

 

Gisteren werd ik door vanilla vriendinnen gewezen op #MeToo en allen konden we meerdere incidenten noemen waarbij we ongewenst betast waren. Het incident waar ik meteen aan moest denken, was er één waar ik in geen jaren meer aan had gedacht. Toch staat hij mij nog helder voor de geest omdat de situatie zo bizar voelde.

Er was geen sprake van een machtsverhouding. Het was een complete vreemde.

Het is alweer een jaar of 10 geleden. Ik was op vakantie in een Europese stad. Het was in de middag, de zon scheen. Ik was op weg ergens naartoe, terwijl ik rustig over de stoep liep. Ik droeg een rok of jurk, niet eens mega kort, maar wel boven de knie. Twee jongens kwamen mij tegemoet gelopen. Het leek een volstrekt normale situatie, tot één van de twee mij bij het langs lopen in mijn kut greep. Ik was weleens ongewenst aangeraakt in een Italiaanse disco, wat net zo fout was, maar hier zo midden op straat op een klaarlichte dag voelde het anders. Voelde het kwetsbaarder.

Ik weet nog hoe verrast ik was door het gebeurde. Ik was te verbaasd, dat ik niet eens wat nariep. De rest van de week voelde ik me vies en droeg ik enkel nog rokken tot ver over mijn knie, al wist ik dat dat er niks mee te maken had. Toch voelde het veiliger.

Ik weet dat vele vrouwen, vele ergere dingen hebben meegemaakt, maar toch voelde ik opeens de behoefte dit te delen.

Na die week, had ik het al snel weer losgelaten en ik heb er verder niks aan overgehouden, mijn pest verleden heeft mij veel meer schade gedaan. Maar waar ik bij het pesten nog de mechanismes begreep, waarom de kinderen dat deden, kan ik dat bij deze situatie niet.

Wat denkt een knul als hij midden op straat besluit een toeriste van begin twintig bij haar kut te grijpen?
Was het een rare impuls?
Stoerdoenerij bij zijn vriend?
Wat gaat er in iemand om, die denkt dat je dit zomaar kunt doen?
Dat dit schijnbaar normaal is?

Nee, ik wil niet door jou gebruikt worden!

Uit een mailconversatie die ik  met een volslagen onbekende had bleek, dat omdat ik niet zo expliciet op mijn fetlifeprofiel heb staan dat ik iets niet wil, ik dat uiteraard wel wil. Zelfs als er op mijn profiel duidelijk staat wat ik wel wil… als jullie mij nog kunnen volgen.

Dus om al deze heren, en eventuele dames, van dienst te zijn een lijst met alles wat ik niet wil van een volslagen onbekende. Deze lijst is onder voorbehoud en ik behoud het recht om deze lijst ten alle tijden, dus ook achteraf, aan te passen.

  • Mails van volslagen onbekende met enkel een voorstel, zonder dat deze persoon zichzelf voorstelt.

En wat ik nog meer allemaal niet wil…

  • Een trio met jou en je vriendin, dat ik ze doe, betekent niet dat ik ze met iedereen wil.
  • Seks met je vriendin/sub, zodat jij rukkend toe kunt kijken
  • Seks met je Meester of met hem spelen
  • Iemands tweede sub zijn, ook niet als kado voor je D
  • Gebruikt worden door jou
  • Geneukt worden…
  • Gemarteld worden… ook geen interesse in
  • Vernederd worden… nog minder
  • Gepijnigd worden… ook niet
  • Gevingerd worden…
  • Gefist worden…
  • Je pijpen… en dat ook al niet
  • Deepthroaten
  • Rimmen… volgens mij begin je me nu wel lastig te vinden
  • Vingeren… of zeer complex
  • Je kind krijgen
  • Of een andere soa
  • Je slaan
  • Je vernederen
  • Over je heen plassen… wat ben ik moeilijk hè?
  • Je huis stofzuigen… ik wil zo weinig voor je doen
  • Je overhemden strijken, ik strijk die van mijzelf al niet
  • Voor je koken
  • Of anderzins je huishouden doen
  • Je kattenbak schoonmaken
  • En ook niet je hond uit laten
  • Door je opgevoed worden, dat hebben mijn ouders prima gedaan
  • Door je opgeleid worden, ik ben net omgeschoold
  • Ongevraagd betast of aangeraakt worden
  • Dus vingeren hoef je helemaal niet te proberen, dat ik me op een feestje gedraag als een slet, maakt me nog niet jouw slet
  • Mijn hoofd kaalscheren, al staat hij bij mijn curious about
  • De dingen op mijn fetishlist, zonder dat er expliciet op mijn profiel staat dat ik er voor open sta met een onbekende
  • Überhaupt alles waarvan niet op mijn profiel staat dat ik er voor open sta met een onbekende
  • dat en ongevraagde vriendschapsverzoeken

DISCLAIMER: Dat ik je wel ken, betekent alleen dat je meer kans maakt, niet dat ik dit met jou wel allemaal wil. Voordat sommigen hier opeens denken dat ik hun overhemden wel wil strijken 😉

De bloemkool van de Albert Heijn

De aanleiding van deze writing waren mails die ik op fetlife heb ontvangen, maar hij is zeer zeker ook toepasbaar op andere plekken waar willekeurige mensen vrouwen mailen.

Toen ik net op fetlife kwam, begon al snel mijn mailbox vol te stromen. Toen had ik nog geen idee dat, dat vooral kwam omdat ik een vrouw was, sub en nog jong ook. In het begin geloof je nog werkelijk dat al die mannen je ook echt mailen, omdat jij het bent en niet om wat er bovenaan je profiel staat. Achja, jong en naïef was ik toen nog.

Ik was onbevangen, beleefd en lief. Dat laatste ben ik uiteraard nog steeds, maar op het gebied van mails ben ik dat eerste inmiddels wel kwijt geraakt ik. Omdat ik zo ontzettend beleefd was, reageerde ik heel lief op elke mail die ik kreeg. Of het nu een inhoudsloze éénregelige mail was, een mail waarvan de schrijver overduidelijk mijn profiel niet had gelezen, of één waarop iemand echt zijn best had gedaan. Al was dat laatste ook toen al zeldzaam.

De minst erge, maar ook lastigste mails, waren die van aardige mannen die totaal niet mijn type waren. Ik stuurde hen een aardige mail terug, wanneer ik weer een reactie kreeg, waarop ik uit beleefdheid weer reageerde tot ik belande in een beleefdheidsmailconversatie waar ik eigenlijk totaal niet op zat te wachten, maar ook waarvan ik ook niet wist hoe ik er vanaf moest komen. Tot ik het uiteindelijk maar liet verwateren of gewoon niet meer reageerden omdat ik na zoveel mails gewoon niet meer wist hoe ik iets moest afkappen waar ik eigenlijk vanaf het begin al niet op zat te wachten. Bij deze alsnog mij excuses, mocht je me ooit hebben gemailed en na een tijd niks meer van me hebben gehoord 😉 Gelukkig heb ik inmiddels geleerd om dit tijdig af te kappen en ook aan te geven waarom. Maar ter verdediging als je hier net nieuw bent, zijn al die mails die op je afkomen ook echt heel lastig. Hoewel deze mails het lastigst waren, kwamen ze het minste voor en waren ze ook zeker niet het vervelendste
.
Het vervelendste waren de inhoudsloze mails en/of de mails van de überDoms die in zichzelf mijn perfecte match zagen, zonder dat ze daarvoor mijn profiel hadden hoeven lezen. Waarschijnlijk vonden ze vooral mijn foto’s geil, mits ze verder gekomen waren dan mijn label en leeftijd uiteraard. Ook op al die mails reageerde ik. Gewoon een korte, maar vriendelijke mail, waarin ik aangaf dat de interesse niet wederzijds was, dat ze niet waren wat ik zocht of niet mijn type waren. Een deel reageerde niet meer op mijn afwijzing, maar een ander deel besloot terug te mailen om aan te geven dat ze het niet met mee eens waren. Zij waren namelijk, uiteraard, precies wat ik zocht en echt helemaal mijn type. Zelfs als ik meerdere punten in mijn profiel benoemde waarop wij niet matchten, kwamen deze types met argumenten om aan te geven dat deze punten totaal niet relevant waren. Maar gelukkig gingen ze niet allemaal de discussie met mij aan. Een andere, veel voorkomende categorie, was namelijk vooral boos en beledigd dat ik hen durfde af te wijzen. In veel gevallen was hun interesse in mij, uiteraard, meteen verdwenen en verschillenden waren van mening dat ik toch geen echte sub was. Een mening waarover ik, zelfs toen, niet rouwig kon zijn.

Uiteraard kan ik ook nog een heel stuk schrijven over de copy-paste mails, maar de meesten daarvan vallen in één van de hierboven genoemde categoriën. Ook anderen ben ik vast vergeten, maar eigenlijk is het soort mails dat ik ontvang niet eens het gene waar ik het echt over wil hebben. Waarover ik het wil hebben is de grote hoeveelheid mails die je, vooral als je nieuw bent, als vrouw in je inbox krijgt en waar je eigenlijk niet op zit te wachten, maar waarvan je ook niet weet wat je er mee moet. In eerste instantie koos ik er dus voor om op al die mails te reageren, omdat ik niet beter wist. Omdat ik dacht dat dat beleefd was en zo hoorde.

Inmiddels weet ik, al heel wat jaren, beter en vind ik het een stuk minder moeilijk om met al die ongevraagde mails om te gaan. Gelukkig. Dat is namelijk wat het zijn, ongevraagde mails. Zelfs als je je looking for hebt ingevuld, vraag je er niet om om gemailed te worden door elke rukker met een toetsenboord. Eigenlijk zijn die mails dus niet veel anders dan het ongeadresseerde reclame drukwerk dat wekelijks in je brievenbus valt en in het geval van een nee/nee stikker op je profiel, ook nog eens ongewenst.

Net als met de folders is het soms best leuk om er doorheen te bladeren en te kijken wat er nu weer in je brievenbus is gevallen. Het is echter zeldzaam dat er iets tussen zit dat je echt wilt hebben en waarvoor je naar winkel gaat, maar als het er tussen zit dan reageer je. Soms blijkt het dan inderdaad te zijn wat je zoekt, maar net zoals met veel reclames, kan de aanbieding in werkelijkheid best tegen vallen. Soms is het gewoon een prachtige folder die zomaar in je brievenbus valt en dan is het wel heel aardig om dat aan de maker van de folder te laten weten. Een serieuze en aardige reclameman zal je ervoor bedanken, maar je niet vervolgens alsnog dat mega geweldige fitnessapparaat, dat je echt moet hebben en echt niet zonder kunt, opdringen.

In de meeste reclamefolders staat, net als in het merendeel van de mails, echter weinig boeiends en zelden iets dat je nodig hebt. Het was leuk om hem door te bladeren, maar daarna beland hij toch gewoon weer bij het oud papier of in de kattenbak. En daar is echt helemaal niks mis mee. Je gaat de Albert Heijn namelijk toch ook niet terug schrijven om ze te bedanken voor hun folder en aan te geven dat je helaas geen interesse hebt in de bloemkool die ze deze week in de aanbieding hebben?

Topping als een bottom, het eerste feestje

De paar keer dat ik tot nu toe heb getopt was bij mij thuis. Een middenetage in een bestaande woning met alleen een houtenvloer tussen mij en de onderburen. Jullie snappen dat dat wel wat beperkingen met zich meebrengt. Subben kan ik er mede om die reden al niet, maar als Top vind ik het ook lastig. Hij mag niet te veel herrie maken, want je weet niet wat de buren zullen denken, maar ook het slagmateriaal mag niet al te veel herrie maken. Ik weet namelijk niet hoe geloofwaardig het is als ik beweer dat ik matten aan het kloppen ben… midden in de woonkamer :-p

Ik laat me tijdens het spelen niet compleet leiden door het feit dat ik in een gehorig huis woon, maar helemaal los gaan durf ik ook niet. Toen we dan ook ontdekte dat we naar een aantal dezelfde feestjes gingen, was uiteraard al snel het plan geboren om daar dan ook eens te spelen. In mijn enthousiasme was ik daar uiteraard helemaal voor in. Ik was wel benieuwd hoe ver ik durfde te gaan als ik me niet beperkt voelde door mijn eigen woonkamer. Hoe hard kan en durf ik dan te slaan? Hoe naar durf ik dan te zijn? Hoe moeilijk kan ik het hem dan maken? Wat zou er uit komen als ik in alle vrijheid durfde te spelen? En stiekem hoopte ik dat we er ook nog wat mensen mee zouden kunnen shockeren die dit misschien niet van mij verwachtte :-p Al had ik er al eerder over geschreven en vertelde ik er heel over aan anderen. Dus was het tegen de tijd dat het feestje er aan kwam, eerder de vraag of we er überhaupt nog mensen mee zouden kunnen verrassen.

Ik genoot ontzettend van de voorpret, maar naarmate het feestje naderde begon ik het toch ook wel behoorlijk spannend en zelfs een beetje eng te vinden. Het zou pas de vierde keer zijn dat ik Topte en pas de eerste keer dat ik het met publiek zou doen. Als sub ben ik dat wel gewend en dan vind ik het heerlijk. Dan kan ik me prima loslaten, boeit het me niet wat anderen denken en geniet ik ook gewoon van de aandacht als mensen kijken. Dit was echter hele andere koek. Een koek die ik zelf nog moest bakken en waarvan anderen misschien zouden zeggen dat het geen goede koek was. Misschien omdat er te veel suiker in zou zitten of omdat het deeg niet goed gekneed zou zijn. Ik weet uiteraard ook wel dat de meeste bezoekers van feestjes ontzettend respectvol zijn en nooit hardop commentaar zouden geven, maar ja ze zouden het misschien wel denken. Of met goed bedoelde adviezen komen, dat ik die zweep helemaal verkeerd hanteerde. Het gebruiken van een zweep, terwijl meer ervaren mensen keken, dat vond ik dus eigenlijk nog het engst. Het onzekere meisje van vroeger kwam naar boven, maar ik was absoluut niet van plan mij door haar te laten leiden. Al hielp het daarbij wel dat ik wist dat mijn slachtoffer me wel zou helpen me op mijn gemak te voelen, als we gingen spelen.

Ik wilde bij het feestje heel graag mijn nieuwe roze stepin aan doen, ik wist alleen nog niet helemaal hoe ik wilde combineren. Gelukkig viel dat kwartje toen de informtie in de mail kwam, waarin over de kleding werd gezegd “the freakier the better”. Het idee dat ik zou gaan Toppen vond ik al aardig freaky, maar ik liet mij voor het thema vooral inspireren door mijn slachtoffer. Roze is volgens hem eng, of eigenlijk vooral mijn roze speelgoed, maar ik besloot dat ik die enge kleur tot essentieel onderdeel van mijn outfit zou maken. Ik moest daarom een roze pruik hebben en stiekem wilde ik eigenlijk al veel langer een keer een pruik kopen, maar nu had ik ook echt een outfit waar hij bij paste. Ik vond de meest geweldige roze pruik en besloot daar nog een paar roze duivelshoorntjes aan toe te voegen. Roze eng? Dan kon hij het krijgen ook 😉

Mijn outfit was een succes en het feestje was gezellig met veel oude bekenden. Ik merkte dat ik mij er op mijn gemak voelde en ik begon ook echt zin te krijgen om te spelen. Om hem daar pijn te doen. Ik was dan ook zelf, een beetje tot mijn eigen verbazing, degene die het initiatief er toe nam. De spullen werden gepakt en ik gaf aan welk speelgoed ik uit zijn tas wilde hebben. De flogger en geweldige zweep, die ik ook echt zelf moet hebben gewoon, grin. Ik had geen behoefte om toestellen te gebruiken, ik vond het fijner als hij gewoon kon staan. Dus zocht ik een plekje met voldoende licht, waarbij we niet de speelruimte van anderen beperkte. Terwijl hij zich uitkleedde, bekeek ik waar ik mee wilde beginnen en ik merkte dat ik het in de praktijk nog wel spannend vond, maar niet meer zo eng. Het feest en de mensen voelden goed. Hier kon ik het. Durfde ik het, zeker met hem.

Een paar mensen keken, maar die leken het vooral leuk te vinden. De rest was vooral aan het kletsen en leek niet bezig met wat ik aan het doen was. Met wat wij aan het doen waren. In het begin moest ik er even inkomen, maar dat had vooral met de slagtechniek te maken en niet met de omgeving. Daarnaast zat mijn onhandigheid me ook even in de weg, eerst zaten mijn hoorntjes in de weg bij het zwepen, om daarna met mijn armband in mijn pruik te blijven haken :-p Toen ik echter de slag te pakken had, kwam ik steeds meer in mijn spel. Ik liet de omgeving los, ik zag ze soms, maar vergat ze ook weer.

Net zoals anders genoot ik van zijn geluiden, al vond ik het nu lastiger om het te horen door de muziek. Ik genoot van het pijn doen en de connectie. Ik had echt zoveel lol in wat ik aan het doen was. Meerdere malen trappelde ik serieus van blijdschap op mijn hakken, als ik merkte dat ik hem goed had geraakt. Maar ook hem vasthouden, dicht tegen me aan, terwijl ik hard sloeg. Weten dat je gaat afbouwen, maar dat je het de ander echt nog even moeilijk wilt maken. Echt, wat was dit ontzettend leuk en ik word er meteen weer ontzettend blij van als ik er aan denk 🙂 Ja, het was echt een geweldig leuke avond. Al blijft het toch ook nog wel een beetje wennen om zo naar buiten te treden als Top.