Een gezellig gesprek

We praten gezellig
Over koetjes en kalfjes
Over jou en over mij

Tot je zomaar opeens
Uit het niets stil valt
In het midden van je zin

Ik wacht geduldig
Tot je verder praat
Als je bent hersteld

Van mijn roze cane
Die ik net met kracht
Op je liet neerkomen

Advertisements

Ik wil een kadootje

Ik wil een kadootje
In felgekleurd papier
Met hartjes en met sterren
Gewoon voor mijn plezier

Ik wil een kadootje
Heel mooi ingepakt
Met een grote strik erbij
Er bovenop geplakt

Ik wil een kadootje
Dan word ik zo blij
In een heel groot pak
En helemaal voor mij

Ik wil een kadootje
Dat ik uit mag pakken
En dat je me dan geeft
Waarom ik zit te snakken

Ik wil een kadootje
Uit jouw hand, zo vlak
Ik wil heel graag rammel
Het liefst een heel groot pak

Harentrekken is zeg maar echt mijn ding

Als je aan mij vraagt waar ik allemaal van hou in de bdsm, dan kun je beter even gaan zitten, want ik kan eigenlijk gewoon niet kiezen. Ik ben een lekker divers van-alles-wat-subje. Toch heb ook ik mijn voorkeuren… of beter gezegd er zijn bepaalde, vaak kleine, handelingen waar ik verschrikkelijk van kan genieten en die flink wat effect bij mij te weeg kunnen brengen. Zo schreef ik al eerder over mijn liefde voor faceslapping en is mijn liefde voor in mijn nek gebeten worden inmiddels wel algemeen bekend. Een stevige hand in mijn nek doet het trouwens ook goed 😉

Een voorkeur uit dezelfde categorie is haren trekken… Dat vind ik dus echt zo gruwelijk lekker. Als het gaat om mijn masochisme zeg ik vaak dat lekkere pijn best fijn is, maar dat ik juist de niet lekkere pijn wil en nodig heb. Hairpulling is daar echter misschien wel de nummer één uitzondering op voor mij. Dat vind ik namelijk eigenlijk altijd lekker, hoe hard er ook getrokken wordt en hoeveel pijn het ook doet. Ik heb dan niet de behoefte aan meer of heftiger of pijnlijker. Ik smelt gewoon onder je handen en ik geniet. Dat is daarom ook, naast het winterse weer, één van de hoofdredenen waarom ik twijfel aan het compleet kortwieken van mijn haar. Iets wat ik gewoon heel graag eens wil doen. Hoewel je namelijk best goed kunt trekken aan haar van een paar centimeter, voelt het toch anders dan als iemand met één handeling een volle hand haar pakt om aan te trekken.

Haren trekken, ik kan er op vele manieren van genieten. Gewoon, los, op zich zelfstaand, maar ook als onderdeel van bijvoorbeeld een spel. Heerlijk, als ik na een heftige harde cane slag van pijn door mijn knieën zak en vervolgens aan mijn haren weer omhoog in de juiste positie word getrokken. Ultiem subbig, als ik aan mijn haren naar de grond wordt getrokken, de plek waar ik dan moet en wil zijn. Trek me aan mijn haren over de vloer. Grijp mijn haren om me in bedwang te houden. Trek me aan mijn haren om me te krijgen waar je me hebben wilt en ik kan niet anders dan luisteren.

Maar niet alleen om me te laten subben, werkt haren trekken fantastisch bij mij. Als je me wilt laten genieten is het ook een heerlijk middel ( ja Dominanten en sadististen, mogen subjes soms ook best laten genieten vind ik 😉 ). Sla me in mijn gezicht, bijt in mijn nek, trek aan mijn haren en ik geniet. Pak een hele hand haren en trek er zachtjes aan. Ik sluit mijn ogen en geniet van het gevoel. Begin langzaam steeds harder te trekken en ik begin steeds meer te kreunen van pijn en genot. Trek tot ik het gevoel dat je de haren uit mijn hoofd trekt en het gevoel me te veel wordt. Tot het voelt alsof ik het ultieme pijnorgasme op mijn hoofd heb gehad. Waarna ik bijna geen geluid meer maak van genot en intensiteit. Laat los en ga door, steeds weer en weer tot mijn hele hoofdhuid gevoelig is geworden. Laat me zweven van genot en merk dat mijn lichaam smelt…

Het spel

ik voel je ogen,
in mijn rug prikken
“Draai je om,” zeg je,
en ik luister braaf
Bang kijk ik naar de,
zweep in je handen
ik voel mijn spieren,
Langzaam aanspannen
Hou mijn adem in,
en sluit mijn ogen
ik weet dat je nu,
sadistisch glimlacht
En dan die eerste,
pijnlijke slagen
mijn lichaam ontspant,
en ik adem uit
ik kijk je weer aan,
en ook ik glimlach

Baas in eigen huis?

Toen ik verhuisde genoot ik van het feit mijn eigen plekje te hebben, waar ik compleet mijzelf zou kunnen zijn. Een plekje waar ook ruimte zou kunnen zijn voor mijn bdsm kant en waar ik zelfs zou kunnen spelen. Daarvoor niet langer afhankelijk van het huis van de ander. In de praktijk ging dat echter niet helemaal op. Het huis waar ik woon is namelijk zeer gehorig en ik hoor de beneden buren tv kijken en praten. Dat maakte dat spelen er toch niet echt in zou zitten. Wat niet bekent dat alles wat hier gebeurd alleen maar braaf en vanilla is 😉 Ik merkte dat ik het ook wel fijn vond, om nog steeds  vooral naar anderen te gaan. De reis helpt bij mijn mind-set en om in de stemming te komen.

De afgelopen weken waren mijn onderburen op vakantie en was er daardoor de ruimte om eens in mijn eigen huisje te spelen. Het beeld dat ik  in mijn hoofd had toen ik verhuisde, bleek in de praktijk echter niet erg op te gaan. Ik was in eerste instantie vooral bang dat de buren naast me het niet zouden horen. Maar ook het subben viel me zwaar. Het lukte me niet om me over te geven aan de situatie en het moment, hoe graag ik dit ook wilde. Ik was in gevecht met mijzelf. Ik snapte niet waarom het me nu zoveel moeite koste. Waarom het dit keer niet leek te gaan, terwijl ik het anders wel kon. Dat kwartje, dat viel pas later. Controle… Op elke andere plek gaat het opgeven van de controle vanzelf, zodra mijn hoofd in submodus gaat. Dienstbaar zijn in mijn eigen huisje had mij ook nooit moeite gekost. Ik had dan ook verwacht dat ik gewoon in submodus kon spelen, maar mijn onderbewuste stak daar een stokje voor. Mijn onderbewuste wilde de controle niet loslaten, niet hier, niet op mijn eigen terrein. Niet op de eerste en enige plek in mijn leven waar ik het voor het zeggen heb.

Ik heb het na mijn verhuizing meteen al erg fijn te vinden om mijn eigen plekje te hebben, waar ik mijn eigen leven kan leiden en mijn eigen ding kan doen. Waar ik de baas ben en de controle heb. Nu pas besef ik echter hoe hard ik het nodig heb. Hoe fijn het is, om één plekje in de wereld te hebben dat helemaal van mij is, waar een ander slechts te gast is en niet de controle heeft. Inmiddels zijn mijn onderburen weer thuis, dus zit echt spelen hier er sowieso niet meer in. Ik vraag me ook  af of ik het in de toekomst wel zal kunnen, als zich weer een gelegenheid voor doet. Voor nu vind het ik het echter wel lekker. Baas in eigen huis.

Zijn er alleen wonende subs die dit herkennen en voor wie spelen of subben in eigen huis ook moeilijk valt?