Topping als een bottom, het eerste feestje

De paar keer dat ik tot nu toe heb getopt was bij mij thuis. Een middenetage in een bestaande woning met alleen een houtenvloer tussen mij en de onderburen. Jullie snappen dat dat wel wat beperkingen met zich meebrengt. Subben kan ik er mede om die reden al niet, maar als Top vind ik het ook lastig. Hij mag niet te veel herrie maken, want je weet niet wat de buren zullen denken, maar ook het slagmateriaal mag niet al te veel herrie maken. Ik weet namelijk niet hoe geloofwaardig het is als ik beweer dat ik matten aan het kloppen ben… midden in de woonkamer :-p

Ik laat me tijdens het spelen niet compleet leiden door het feit dat ik in een gehorig huis woon, maar helemaal los gaan durf ik ook niet. Toen we dan ook ontdekte dat we naar een aantal dezelfde feestjes gingen, was uiteraard al snel het plan geboren om daar dan ook eens te spelen. In mijn enthousiasme was ik daar uiteraard helemaal voor in. Ik was wel benieuwd hoe ver ik durfde te gaan als ik me niet beperkt voelde door mijn eigen woonkamer. Hoe hard kan en durf ik dan te slaan? Hoe naar durf ik dan te zijn? Hoe moeilijk kan ik het hem dan maken? Wat zou er uit komen als ik in alle vrijheid durfde te spelen? En stiekem hoopte ik dat we er ook nog wat mensen mee zouden kunnen shockeren die dit misschien niet van mij verwachtte :-p Al had ik er al eerder over geschreven en vertelde ik er heel over aan anderen. Dus was het tegen de tijd dat het feestje er aan kwam, eerder de vraag of we er überhaupt nog mensen mee zouden kunnen verrassen.

Ik genoot ontzettend van de voorpret, maar naarmate het feestje naderde begon ik het toch ook wel behoorlijk spannend en zelfs een beetje eng te vinden. Het zou pas de vierde keer zijn dat ik Topte en pas de eerste keer dat ik het met publiek zou doen. Als sub ben ik dat wel gewend en dan vind ik het heerlijk. Dan kan ik me prima loslaten, boeit het me niet wat anderen denken en geniet ik ook gewoon van de aandacht als mensen kijken. Dit was echter hele andere koek. Een koek die ik zelf nog moest bakken en waarvan anderen misschien zouden zeggen dat het geen goede koek was. Misschien omdat er te veel suiker in zou zitten of omdat het deeg niet goed gekneed zou zijn. Ik weet uiteraard ook wel dat de meeste bezoekers van feestjes ontzettend respectvol zijn en nooit hardop commentaar zouden geven, maar ja ze zouden het misschien wel denken. Of met goed bedoelde adviezen komen, dat ik die zweep helemaal verkeerd hanteerde. Het gebruiken van een zweep, terwijl meer ervaren mensen keken, dat vond ik dus eigenlijk nog het engst. Het onzekere meisje van vroeger kwam naar boven, maar ik was absoluut niet van plan mij door haar te laten leiden. Al hielp het daarbij wel dat ik wist dat mijn slachtoffer me wel zou helpen me op mijn gemak te voelen, als we gingen spelen.

Ik wilde bij het feestje heel graag mijn nieuwe roze stepin aan doen, ik wist alleen nog niet helemaal hoe ik wilde combineren. Gelukkig viel dat kwartje toen de informtie in de mail kwam, waarin over de kleding werd gezegd “the freakier the better”. Het idee dat ik zou gaan Toppen vond ik al aardig freaky, maar ik liet mij voor het thema vooral inspireren door mijn slachtoffer. Roze is volgens hem eng, of eigenlijk vooral mijn roze speelgoed, maar ik besloot dat ik die enge kleur tot essentieel onderdeel van mijn outfit zou maken. Ik moest daarom een roze pruik hebben en stiekem wilde ik eigenlijk al veel langer een keer een pruik kopen, maar nu had ik ook echt een outfit waar hij bij paste. Ik vond de meest geweldige roze pruik en besloot daar nog een paar roze duivelshoorntjes aan toe te voegen. Roze eng? Dan kon hij het krijgen ook 😉

Mijn outfit was een succes en het feestje was gezellig met veel oude bekenden. Ik merkte dat ik mij er op mijn gemak voelde en ik begon ook echt zin te krijgen om te spelen. Om hem daar pijn te doen. Ik was dan ook zelf, een beetje tot mijn eigen verbazing, degene die het initiatief er toe nam. De spullen werden gepakt en ik gaf aan welk speelgoed ik uit zijn tas wilde hebben. De flogger en geweldige zweep, die ik ook echt zelf moet hebben gewoon, grin. Ik had geen behoefte om toestellen te gebruiken, ik vond het fijner als hij gewoon kon staan. Dus zocht ik een plekje met voldoende licht, waarbij we niet de speelruimte van anderen beperkte. Terwijl hij zich uitkleedde, bekeek ik waar ik mee wilde beginnen en ik merkte dat ik het in de praktijk nog wel spannend vond, maar niet meer zo eng. Het feest en de mensen voelden goed. Hier kon ik het. Durfde ik het, zeker met hem.

Een paar mensen keken, maar die leken het vooral leuk te vinden. De rest was vooral aan het kletsen en leek niet bezig met wat ik aan het doen was. Met wat wij aan het doen waren. In het begin moest ik er even inkomen, maar dat had vooral met de slagtechniek te maken en niet met de omgeving. Daarnaast zat mijn onhandigheid me ook even in de weg, eerst zaten mijn hoorntjes in de weg bij het zwepen, om daarna met mijn armband in mijn pruik te blijven haken :-p Toen ik echter de slag te pakken had, kwam ik steeds meer in mijn spel. Ik liet de omgeving los, ik zag ze soms, maar vergat ze ook weer.

Net zoals anders genoot ik van zijn geluiden, al vond ik het nu lastiger om het te horen door de muziek. Ik genoot van het pijn doen en de connectie. Ik had echt zoveel lol in wat ik aan het doen was. Meerdere malen trappelde ik serieus van blijdschap op mijn hakken, als ik merkte dat ik hem goed had geraakt. Maar ook hem vasthouden, dicht tegen me aan, terwijl ik hard sloeg. Weten dat je gaat afbouwen, maar dat je het de ander echt nog even moeilijk wilt maken. Echt, wat was dit ontzettend leuk en ik word er meteen weer ontzettend blij van als ik er aan denk 🙂 Ja, het was echt een geweldig leuke avond. Al blijft het toch ook nog wel een beetje wennen om zo naar buiten te treden als Top.

Advertisements

Topping als een bottom, deel 2

Wat begon als een grapje, begint nu toch ook wel een serieuze ontdekkingsreis te worden. Wie ben ik als Top? Wie ben ik als sadist? En wat the fuck komt er allemaal uit mijn hoofd?

Nieuwe gedachtes en fantasiën komen opeens in mijn hoofd. Het begon gewoon met nadenken over wat ik de volgende keer met hem zou kunnen doen. Nadenken werd fantaseren en wegdromen bij sadistische gedachtes. Ik word er niet geil van, zoals bij mijn onderdanige of masochistische fantasiën, maar ze doen wel iets met me. Toch moet ik wennen aan die fantasiën, zo nieuw als ze zijn. Ja, ze zijn leuk en het is leuk om op sadistische plannetjes te broeden, maar er is ook een kant in mij die zich er een beetje ongemakkelijk bij voelt. Dit is niet hoe ik mijzelf kende. Dit is niet hoe ik mijzelf zag. Dit past niet binnen het plaatje dat ik altijd van mijzelf had als dienstbare en masochistische slavin. Ik wist natuurlijk altijd wel dat het er in zat, maar nu het er uit komt, moet ik daar toch ook wel heel erg aan wennen.

Langzaam begin ik de slag te pakken te krijgen. Letterlijk en figuurlijk 😉 Bij de derde keer spelen, ging het al veel natuurlijker dan de eerste keer. Ik wist beter waar ik zin in had, en dat was alles wat spontaan in mij opkwam. Ik voelde me minder onzeker en twijvelig in de dingen die ik deed. Sterker nog, ik begon me meer zelfverzekerd te voelen in mijn rol als Top. Het was niet meer alleen maar leuk en gezellig en gewoon een beetje klieren. Voor het eerst voelde ik de kick van het toppen. De kick van het hebben van de macht en de controle en te kunnen doen wat ik wil. Gewoon, omdat ik er zin in heb. Niet dat ik opeens Dominant ben geworden, ik voel me al mega ongemakkelijk bij het idee. Daarbij als de bottom aangeeft iets niet te willen of het niet meer leuk te vinden stop ik meteen. We moeten er beiden lol aa beleven, maar daar binnen kan ik alles doen wat spontaan in mij opkomt. Hem martelen, zoals ik daar op dat moment zin in heb. En ik begin te ontdekken dat ik dat stiekem toch best wel lekker vind.

Ik plaag, ik pest, ik maak het hem moeilijk en ik geniet van de geluiden van pijn. Ik kijk naar hem en zijn lichaam en ik reageer daarop met mijn sadisme. Ik speel met verwachtingen en probeer dan vervolgens net wat anders te doen. Ik luister naar wat hij zegt en gebruik dat tegen hem. Als ik merk dat hij iets irritant vind, dan doe ik het juist. Ik geniet van zijn reactie, het besef dat hij net zelf een kuil heeft gegraven, waar ik hem vervolgens keihard ingooi. Eigenlijk zou je dus kunnen zeggen dat ik als Top alles doe wat ik als onderdanige echt verschrikkelijk irritant vind… En dat klopt ook wel :-p

Ik geloof er niet in dat je als Top zelf moet hebben ervaren hoe iets voelt of is, het is namelijk toch altijd voor iedereen anders. De vraag is ook hoeveel je ervan leert als je het zelf niet in je hebt. Als ik echter voor mijzelf mag spreken, blijkt mijn ervaring als onderdanige wel verdomde handig. Uiteraard is het nuttig, omdat ik na ruim 6,5 jaar toch best veel kennis heb opgedaan over diverse slagwerktuigen en technieken. Gewoon door ze te voelen en te luisteren naar de dominanten die ze gebruikten en daarbij soms ook uitleg gaven aan anderen. Met dank aan meerdere creatieve Dominanten en sadisten, weet ik hoe je veel dingen op diverse en vervelende manieren kunt gebruiken. Maar bovenal weet ik precies wat ik als onderdanige verschrikkelijk vervelend en irritant vind. Ik weet wat de nare plekjes zijn. Uiteraard zijn die dingen niet bij iedereen hetzelfde, maar het geeft wel een heel handig startpunt om uit te vinden wat de ander vervelend vind. En tot nu toe heb ik op dat gebied al best wat overeenkomsten ontdekt, grin. Al probeer ik uiteraard ook genoeg andere dingen uit, al is het alleen maar omdat een het lichaam van een man bepaalde mogelijkheden bezit die het mijne niet heeft 😉

Dus wat ik eigenlijk wil zeggen, hobbyToppen is GAAF! En volgens mij schuilt er stiekem toch best wel een kutsadist in mij :-p

Topping als een bottom

Het is weer eens wat anders dan topping from the bottom :-p Met het tweede heb ik geen ervaring, omdat het totaal niet bij mij past. Met de titel inmiddels wel, grinz. Waar ik normaal altijd de onderliggende partij ben in een spel, of dat nu is als onderdanige, masochist of bottom, heb ik dit weekend voor het eerst echt de rollen omgedraaid. Dat ik wel wat sadistisch kan zijn soms, zullen sommigen wel weten en die kant heb ik een enkele keer ook wel laten zien. Ik heb echter nog nooit in mijn eentje een spel gespeeld waarbij ik de rol van top op mij nam. Tot deze zondag.

Ik hoor je al denken, mijn beste lezer, “dan is ze dus een switch.” Voordat ik verder in zal gaan op mijn top-avontuur, wil ik dit beeld toch even ontkrachten. Niet dat er iets mis is met switches, absoluut niet, maar dat is niet hoe ik mijzelf zie. Mijn onderdanigheid is wie en wat ik ben. Het is mijn geaardheid. Mijn masochisme maakt daar onderdeel vanuit. Als ik dat nooit meer zou mogen ervaren, zou ik diep ongelukkig zijn. Het zou voelen alsof ik een deel van mijzelf zou hebben verloren. Toppen daarentegen zou ik zonder kunnen. Het zou mij niet ongelukkig maken als ik het hierna nooit meer zou kunnen doen. Ik doe het puur omdat ik het leuk vind. Het is klieren, waarbij ik voor de verandering zelf een keer niet het slachtoffer ben, grinz. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat toppen meer een hobby is. Ik ben geen switch, maar een onderdanige hobbyTop :-p

Tot nu toe had ik mijn sadistische trekjes eigenlijk vooral bij vrouwen gevoeld, maar hem slaan bleek toch ook wel heel erg leuk te zijn. Dat had ik al gemerkt toen ik op een thuisfeestje mijn nieuwe knalroze cane op hem mocht uitproberen. Ik werd er echt helemaal blij van, want hij reageerde zo leuk :-p Dus toen hij daarna weer eens aangaf graag door mij gemasseerd te willen worden, wilde ik dat best doen, maar dan wel op mijn voorwaarden. Ik vermoed dat wat ik wilde niet was wat hij in gedachte had toen hij dat in oktober voor het eerst zei. Toen was het niet van de grond gekomen en nu had ik hele andere ideeën van wat ik wilde gaan doen. Ik had bedacht dat ik graag eens een nieuwe massage techniek wilde uit te proberen. Iets met canes bijvoorbeeld, grinz.

Toen de datum eenmaal was geprikt begon voor mij de lol al. Een beetje klieren, een beetje uitdagen. Hem een beetje gek maken met pijnlijke plannen. Alleen dat al was leuk. Te weten dat ik de controle had en dat ik vanalles kon verzinnen dat ik zou kunnen doen, zonder dat ik dat ook zou hoeven doen. Want hoewel we het bleven benaderen als eens “massage”, had ik werkelijk nog geen idee of het ook maar enigzins op zou lijken. Ik had wel bedacht dat ik wel wilde beginnen met een ontspanningsmassage, om daarna, als hij lekker ontspannen was, te beginnen met het pijnlijke gedeelte. Daarna zou ik het wel zien. Net waar ik zin in had.

Ik had me al voorgenomen om hem van te voren een foto te sturen met daarin al het martelmateriaal dat ik eventueel zou willen gebruiken. Daarbij zat uiteraard mijn roze cane, maar ook een een badborstel en een behangborstel, die ik beiden leuk vond vanwege de multifunctionaliteit. Veruit favoriet bleek echter mijn houten breinaald. Hij lag lekker in de hand en ik kon hem niet alleen als cane gebruiken, maar ook omgekeerd waarbij de bol op het uiteinde best pijnlijk bleek te zijn. Ook had ik een potje tijgerbalsem er tussen gezet, om hem ee beetje zenuwachtig te maken. Ik wilde het namelijk niet werkelijk gebruiken, niet op hem in elk geval. Het stond er toevallig nog vanwege een pijnlijke spier bij mijzelf, maar helaas bleek op de foto niet te zien wat er in het potje zat. Toen ik zo al mijn spullen bij elkaar zag liggen bleek ik toch best wel een leuke selectie speelgoed te hebben verzameld de afgelopen jaren en dat zou nu eindelijk eens gebruikt gaan worden. Ik had er zin in.

De hele week had ik hier heel erg naar uit gekeken. Ik had ontzettend genoten van de voorpret, maar toen het eenmaal zo ver was merkte ik voor het eerst dat ik het toch best spannend vond. Ik was een beetje zenuwachtig. Dat wij klikten dat wist ik wel, maar zou het ook nu werken? Zou ik het wel kunnen of zou ik het zo één op één toch snel saai vinden om hem pijn te doen. En dat ‘go with the flow’ idee is best fijn, maar wat als er geen flow is? Nadat hij binnen was gekomen, voelde ik al snel de spanning niet meer. Het zou sowieso leuk worden, zelfs als ‘die’ flow er niet was. Dan zouden we ons vast als nog vermaaken. Maar de flow was er en ik heb me ontzettend vermaakt op die manier dat ik dat bedacht had. Ik genoot ontzettend van het teasen en het klieren. Het spelen met sensaties, met zacht en dan weer hard. Ik vond het heerlijk als hij geluid maakte omdat iets lekker was, maar nog leuker was het als hij geluid maakte omdat het pijn deed.

Ik kan mij voorstellen dat jij als lezer nu nieuwsgierig bent geworden naar wat er precies heeft plaats gevonden deze middag. Dat gaat je echter helemaal niks aan en hou ik lekker tussen hem en mij, grinz. Wat ik wel kan vertellen is dat ik er een nieuwe hobby bij heb. The story of erynn the hobbyTop continues :-p