Dankbaarheid

Ik sta voor je, met mijn rug tegen de muur gedrukt. Jouw hand op mijn keel, terwijl onze blikken elkaar gevangen houden. Ik voel hoe je zachtjes begint te knijpen. Het liefst wil ik mijn ogen dicht doen en compleet op gaan in het gevoel, maar ik doe het niet. Ik blijf je aankijken, terwijl ik voel hoe mijn hoofd begint te suizen door het bloed dat moeite heeft zijn weg te vinden. Mijn zenuwen tintelen en ik voel hoe mijn kut begint te druppelen van geilheid. Je laat mijn keel los, terwijl je met je andere hand mijn haar pakt en mij in één keer naar de grond trekt. Ik heb moeite met het bewaren van mijn evenwicht door de plotselinge beweging, maar het lukt me om niet te vallen. Ik voel complete rust, terwijl ik daar aan je voeten zit. Ik voel hoe jouw voet op mijn lichaam, mij verder naar de grond drukt. Dieper lager, tot ik niet verder kan. Daarna jouw voet op mijn hoofd en ik voel waar ik ben. Van wie ik ben. Langzaam til je hem weer op en zet hem op de grond voor me. Ik zie jouw zwarte leren schoen, die mij net nog naar beneden drukte. Voorzichtig til ik mijn hoofd op en ik kus hem. Vol dankbaarheid kus ik jouw schoen, jouw voet, jou.

Advertisements

De heer Johnson en zijn Johnson – Schrijfmarathon ronde 5

Net als bij de vorige ronde van de schrijfmarathon, was ik ook deze keer erg blij met mijn inzending. De vorige keer leverde dat, tot mijn verbazing, de een na laatste plek op. Dit keer, tot mijn nog grotere verbazing, de laatste. Samen met nog drie anderen had ik de minste stemmen en lig ik er uit. Natuurlijk er zullen betere verhalen tussen hebben gezeten, maar was mijn verhaal echt één van de slechtste? Dat geloof ik zelf niet. Dus moet ik tot de conclusie komen dat mijn stijl en humor, die bij de eerste schrijfmarathon nog zeer succesvol was, nu de lezers niet meer aanspreekt. Misschien is het soort stemmers sindsdien veranderd, want eerlijk, anders kan ik het mij niet voorstellen. Of heb ik een te groot schrijfersego dat ik dat denk?

Dit keer kregen we de volgende opdracht.

Schrijf een erotisch flitsverhaal (flash fiction) dat afspeelt in een hotellobby en met een verrassende twist op het eind.
Het verhaal mag geen BDSM bevatten en mag maximaal 500 woorden lang zijn. Voorzie je verhaal van een pakkende titel.

Uiteraard kon ik wat gemopper over ‘geen bdsm’ niet onderdrukken en ik vroeg me af of de volgende keer verplicht over bdsm geschreven moest worden, om de niet-bdsm’ers ook uit hun comfortzone te halen. Dat zal ik nu pas over een paar weken weten.

Ik had geen idee wat ik er mee moest. Het risico om cliché te worden was erg groot met dit thema en uiteraard wilde ik dat vermijden. Het eerste idee wat ik had was dat ik het hotel wilde veranderen in een lovehotel waar mijn personage haar klanten zou ontvangen. Ik liep echter vast in de twist die ik er aan kon geven. Alles wat ik bedacht was saai en cliché en zag je waarschijnlijk al van kilometers aankomen.

Ik bleef piekeren totdat ik uiteindelijk een, in mijn ogen, geniaal idee had. Een idee geïnspireerd door mijn angst om cliché te zijn. Ik zou cliché zijn, maar dan ook in het extreme. Het zou geen gewoon erotisch verhaal worden, maar gewoon een slecht, maar wel goed geschreven, pornoverhaal. De twist zou er voor moeten zorgen, dat ik weg kon komen met dat pornoverhaal. Het enige risico dat ik hiermee liep was dat de lezers zich misschien zo zou irriteren, dat ze het niet uit zouden lezen. Vanwege de twist, wilde ik een dubbele laag in het verhaal. De eerste laag zou het slechte pornoverhaal zijn, maar daaronder, in subtiele hints zou de twist al leesbaar moeten zijn. Hints die je misschien pas oppikt als je het verhaal nogmaals leest, als je al weet hoe het eindigt. Waardoor het verhaal een heel ander gevoel zou geven als je het met en zonder voorkennis zou lezen. Het enige wat mijn verhaal daarna nog nodig had was een bijpassende foute titel en ik wist zeker dat ik in de bovenste regionen zou eindigen.

De heer Johnson en zijn Johnson
Van achter de balie bekeek ze de lobby van het hotel waar ze vandaag werkte. Het was klein en oud. Het behang was vergeeld en ergens in een hoek van het plafond zag ze een schimmelplek. Ze voelde hoe haar veel te korte strakke rokje opkroop, terwijl haar ogen bleven hangen bij de ouderwetse draaideur en de enige gast van die dag binnenkwam. Haar porno blonde haren zaten in een strakke knot, waardoor de wind die meekwam haar haar niet uit model kon brengen. Door haar zwarte bril, die haar een zakelijke en intelligente uitstraling moest geven, keek ze de heer aan die inmiddels voor haar stond. Hij droeg een slank gesneden pak, waardoor ze duidelijk de inhoud van zijn broek kon zien en ze kon niet ontkennen dat die haar wel aansprak.
“Goedemiddag mevrouw, ik heb een kamer gereserveerd onder de naam Johnson.”
“Welkom meneer Johnson, ik ga voor u kijken.”
Terwijl ze in het boek met de reserveringen keek, boog ze extra diep voorover. De bovenste knoopjes van haar blouse waren open en ze wist dat hij, doordat ze geen bh droeg, nu duidelijk zicht had op haar borsten. Even keek ze met een schuin oog naar zijn broek en ze zag dat ze het gewenste effect had.
“Kamer 24, dat is op de derde verdieping links van de lift,” vertelde ze, terwijl ze weer rechtop ging staan en naar hem knipoogde.
Ze draaide zich om om de sleutel van de kamer te pakken, die uiteraard helemaal onderin het rek hing. Hierdoor kon ze niet anders dan heel diep voorover buigen, waardoor haar korte rokje nog meer opkroop en haar blote poesje duidelijk zichtbaar moest zijn voor de man achter haar. Opeens voelde ze zijn hand op haar bil.
“Dat krijgt u er van, als u zo met uw blote kut voor mij staat te draaien mevrouw,” sprak hij haar streng toe. Meteen daarna voelde ze hoe hij zijn vingers diep in haar soppende kut stootte. Ze kreunde hard, om haar genot duidelijk kenbaar te maken. Al snel daarna draaide hij haar om en begon de knoopjes van haar blouse verder open te maken, waardoor haar grote borsten compleet zichtbaar werden. Ze voelde hoe hij er in kneep, eigenlijk te hard voor het lekkere, maar toch kreunde ze genotzalig. Al snel zakte ze naar haar knieën om zijn gulp open te maken, waardoor zijn grote stijve lul zichtbaar werd. Ze likte hem en nam hem zo diep mogelijk in haar mond, terwijl ze voelde hoe hij haar hoofd pakte en haar in haar keel begon te neuken. Hij kreunde steeds harder, terwijl zij haar best deed niet te kokken. Toen hij zijn pik weer uit haar mond haalde, bleef zij hem smachtend aankijken. Haar ogen smeekten om zijn zaad. Waarna hij al snel over haar gezicht klaarkwam.

“Cut! Het staat er op mensen,” hoorde ze de regisseur roepen.
Lachend keek ze nog even de camera in, waarna ze de handdoek, die ze kreeg aangeboden voor haar gezicht, aannam.

Het winkelavontuur – Schrijfmarathon ronde 4

En weer heb ik een ronde van de schrijfmarathon overleefd. Het was op het nippertje, want ik ben een na laatste geworden, maar het was goed genoeg. Al was ik toch een beetje teleurgesteld over mijn plek, want kennelijk had ik mijn eigen verhaal leuker gevonden dan de lezers.

Dit keer kregen we de volgende opdracht:

Naaldhakken
Voor deze ronde geef ik jullie één woord om mee te werken en me een erotisch stuk van 350 woorden te sturen.

Een woord dat ik in mijn hoofd meteen koppelde aan heel veel cliché verhalen en cliché’s blijf ik altijd heel graag ver van weg. Niet dat die niet leuk kunnen zijn, maar het past niet bij mij. Ik schrijf dan liever over een minder voor de hand liggend onderwerp. Al neem ik daarmee dan wel een risico.
Dit keer kwam er al snel een idee in mij op, naar aanleiding van een verhaal dat ik ooit van iemand had gehoord. Winkelen, schoenen kopen, op andermans kosten zonder er iets voor terug te geven. Niet meteen het meest erotische onderwerp, tenzij het je fetish is, maar dat was ook niet mijn doel. Ik wilde vooral een leuk verhaal schrijven over een onderwerp dat je maar weinig tegen komt.

Het winkelavontuur
“Ik wilde verwend worden,” vertelde ze. “Gewoon één keer schaamteloos verwend worden door een man. Samen winkelen, waarbij hij al mijn tassen zou moeten dragen en natuurlijk ook mijn voeten zou moeten masseren. Maar het belangrijkste, het aller belangrijkste was,” even zweeg Sylvia voor ze verder vertelde, “dat hij alles zou moeten betalen.”
Geschokt keek haar vriendin haar aan, “hoe bedoel je, alles?”
“Nou gewoon, alles,” antwoordde ze. “De parkeerkaart, de koffie, de lunch, de wijn, maar vooral alles wat ik wilde hebben.”
De verbazing was van Karin’s gezicht af te lezen.
“Zijn er werkelijk mannen die dat willen?” vroeg ze.
“Best wel veel zelfs,” lachte Sylvia, “ik moest gewoon kiezen. Ik kreeg zoveel reacties op mijn advertentie.”
“Maar die mannen doen dat vast niet voor niks. Die willen daarna natuurlijk seks,” reageerde Karin.
“Die zitten er zeker tussen, maar ik ga echt niet met een man naar bed omdat hij een paar schoenen voor me mag kopen,” antwoordde Sylvia. “Dus die vielen allemaal af en toen hield ik er nog drie over.”
Waar eerst de verbazing alleen van Karin’s gezicht af was te lezen, was Sylvia er van overtuigd dat het niet lang meer zou duren voordat haar vriendin van haar stoel zou vallen. Ze moest even grinniken toen ze dat beeld voor zich zag.
“Uiteindelijk ben ik gaan winkelen met een leuke heer van rond de vijftig. Zo’n echte knappe silver fox,” vertelde ze verder. “Hij weigerde zelfs met me naar de Kalverstraat te gaan, dat kan ik zelf ook betalen volgens hem. In plaats daarvan nam hij me mee naar dure designer winkels, waar ik alles mocht passen ongeacht de prijs. Het was zo bizar, maar ook zo heerlijk. Ik voelde me net een soort Alice in Wonderland,” lachte Sylvia. “Ik heb het allermooiste paar uitgezocht en het enige dat hij daarvoor wilde hebben was het bonnetje en een foto van de pumps aan mijn voeten.”
“Dus zo kom ik aan deze Louboutin naaldhakken,” beëindigde Sylvia haar verhaal, waarna ze op stond om haar verbaasde vriendin van de grond af te rapen.

De ochtendwandeling – Schrijfmarathon ronde 3

Deze ronden had ik een stuk meer vertrouwen in mijn inzending voor de marathon. Dit kwam vooral omdat ik er meer mijn ding van heb kunnen maken. Toch was het, zoals altijd, weer spannend of ik door was. Gelukkig was mijn vertrouwen terecht en ben ik door met een betere score dan de vorige keer.

Dit keer kregen we de volgende opdracht:

In de vorige ronde hebben jullie masturbatiescènes geschreven. Jouw personage werd onbewust gadegeslagen door een ander. Beschrijf in maximaal 150 woorden hoe de voyeur het heeft ervaren. Jij mag niet jouw eigen masturbatiescène gebruiken en er mag geen dialoog voorkomen in jouw verhaal.

Ik vond het een lastige. De vorige opdracht had ik een lastige gevonden, vooral omdat ik weinig met het onderwerp had en nu moest ik er weer mee aan de slag. Omdat ik geen idee had wat ik er mee moest, bleef ik het maar voor me uitschuiven tot de laatste week. Ik besloot om gewoon maar een algemeen verhaal uit te zoeken en daar op hoop van zegen iets bij te schrijven. Het liep echter anders dan ik had verwacht.

Ik las de scènes nog eens door, in de hoop dat één mij toch zou inspireren, maar bij geen één had ik echt een gevoel. Daarom werd mijn keuze voor een scène vooral een praktische. Veel waren in mijn ogen ongeschikt voor de opdracht. Zo viel alles af waarin al sprake was van mensen die keken naar hoe het personage masturbeerde, in de meeste gevallen was hij/zij zich namelijk bewust van dat feit. Ik had dat probleem alleen kunnen oplossen door nog een nieuw personage te introduceren, maar dat werd mij te ingewikkeld. Alle scènes over mannen vielen af, omdat die mij niet aanspraken. Een aantal scènes waren algemeen, zoals ik zocht, maar vielen toch af. Vooral omdat die toch te algemeen waren. Ik wilde een extra kenmerk naast een vrouw in een bed met een vibrator. Iets waardoor wel duidelijk werd dat het op een bepaalde scène was gebaseerd. Nadat ik het merendeel van de scènes die overbleven had afgestreept omdat ze me niet aanspraken, bleef enkel ‘Ontwaken’ over.

‘Ontwaken’ was een vrij algemeen verhaal, maar had als extra element dat het zich in de ochtend afspeelde, iets wat bij de andere inzendingen niet het geval was geweest. Daarbij kwamen er al snel praktische vragen naar boven. De eerste was, hoe mijn personage haar ongezien kan bekijken. Ze konden niet in dezelfde ruimte zijn, ik hield daarom de opties de deuropening en van buiten door het raam over. Ik wist dat het, het tweede moest worden. Haar gordijnen waren op een kier en zo kon hij naar binnen kijken. Ik zag een man voor me die in alle vroegte door het raam naar binnen keek. De tweede vraag die ik mijzelf stelde was, waarom de man ’s ochtends vroeg buiten was. In mijn fantasie was het een doordeweekse dag een tijdstip nog voor de meeste mensen naar buiten gingen om naar hun werk of school te gaan. De meest logische reden die ik kon bedenken was dat hij zijn hond uit liet. Hij loopt elke dag een rondje en komt daarbij bij de woning van de jongedame. Terwijl hij in mijn gedachte daar steeds dichter bij kwam, ontstond ook het laatste probleem. Als de slaapkamer boven was geweest, dan kon hij vanaf de grond niet zien hoe zij met zichzelf speelde, dus moest de slaapkamer beneden zijn. Ik ken echter maar weinig woningen, waar zich de slaapkamer beneden bevind. Ik herinnerde mij echter een studentenhuis in een woonwijk, met slaapkamers beneden aan de kant van de weg en daarmee werd mijn laatste probleem opgelost.
Het klinkt nu misschien, alsof ik het verhaal enkel praktisch aanpakte. Toch heb ik vooral mijn fantasie gevolgd en daarbij al schrijvend de problemen die ik tegen kwam opgelost. Het verhaal schreef zich uiteindelijk echter vanzelf en meestal zijn dat ook de verhalen waar ik, zoals nu het meest tevreden over ben.

De ochtendwandeling
Net als elke ochtend liet hij ook vandaag om zeven uur de hond uit. Hij maakte altijd hetzelfde rondje van twintig minuten. Eerst de kortste route naar het park, om daarna door de wijk naar huis te lopen. Van dat laatste stuk genoot hij nog meest, omdat hij dan naar binnen kon kijken bij de ontwakende huizen. Hij verheugde zich echter vooral op het aanblik aan het einde. Het studentenhuis waar sinds kort een nieuwe studente woonde. Ook dit keer werd hij niet teleurgesteld. Haar gordijnen stonden op een kiertje en hij kon net naar binnen gluren. Heerlijk genietend bleef hij staan, terwijl hij zag hoe zij met haar vibrator speelde. In zijn hoofd hoorde hij haar kreunen van genot terwijl ze klaar kwam. Met een zucht draaide hij zich daarna om. Het was bijna twintig minuten. Tijd om weer naar huis te gaan en zijn vrouw goedemorgen te kussen.

Zomaar

Hij heeft me aan de ketting gelegd. Gewoon zomaar, omdat hij dat wilde. Ik geniet van het gewicht aan mijn enkel en het geluid dat hij bij elke beweging maakt. Ik voel en hoor hem als ik loop. Ik voel hem als ik even ga verzitten en het koude metaal tegen mijn lichaam tikt.

Hij heeft de collar om mijn nek gedaan. Gewoon zomaar, omdat hij dat wilde. Ik vind het altijd heerlijk als er iets om mijn nek zit, maar deze collar, zijn collar, heb ik het liefst. Ik hou van het gevoel om hem te mogen dragen. Van wat het met me doet. Hoe het onze band en onze liefde benadrukt en ik nog sterker voel dat ik van hem ben.

Ik zit aan zijn voeten. Gewoon zomaar, omdat hij dat wilde. Er is geen plek waar ik liever ben dan hier. Dit is waar ik hoor. Met een hand hou ik zijn been vast, terwijl ik mijn hoofd er tegen aan leg. Ik geniet als ik voel hoe hij met zijn hand door mijn haar kriebelt.

Samen kijken we tv. Niet zomaar, maar omdat ik dat wilde. Of eigenlijk, omdat we dat op deze dag altijd doen. Gewoon heerlijk samen genieten van de nieuwste aflevering van Lucifer.

“Waar verlang je naar?” vraagt hij, net als Lucifer in de serie.
“Hier naar,” antwoord ik met een glimlach. Aan de ketting, met zijn collar om mijn nek, aan zijn voeten. Mij helemaal van hem voelen.

Een nieuwe ervaring- Schrijfmarathon ronde 2

Ik wist dat mijn inzending van de laatste ronde van de schrijfmarathon niet tot de besten behoorde en ook niet tot het beste dat ik heb geschreven. Het was dan ook een grote opluchting dat ik door bleek te zijn naar de volgende ronde. Ik hing, zoals mij niet verbaasde, wel in de onderste regionen, maar had nog ruim voldoende stemmen om door te mogen.

Dit keer hadden we de volgende opdracht gekregen.

Schrijf een korte masturbatiescène van maximaal 100 woorden, waarbij een seksspeeltje gebruikt wordt om klaar te komen.

Ik wilde het mijzelf er niet makkelijk vanaf maken en geen cliché scene schrijven. Ik had echter geen inspiratie voor een creatieve invalshoek en ik besloot daarom te gokken op originaliteit bij het seksspeeltje. Bij het lezen van de inzendingen bleek ik echter ook daar niet heel erg in geslaagd. Nog twee anderen hadden hetzelfde speeltje gekozen als ik, helaas. Al bleek ik daarvan wel de enige te zijn die het verhaal vanuit het perspectief van het andere geslacht heeft geschreven, dan waar ik zelf toebehoor.

Een nieuwe ervaring
Vertwijfeld keek hij naar het voorwerp in zijn handen. Het idee om zijn pik in dat ding te schuiven, voelde eigenlijk wel erg stom. Toch was dat hij deed. Hij voelde hoe de nauwe silicone sleeve zijn lid omhulde en begon te stimuleren. Tot zijn verbazing merkte hij dat het eigenlijk wel lekker voelde. Heel erg lekker zelfs. Hij begon steeds harder te kreunen, terwijl de kunstkut in zijn hand het werk deed. Het duurde dan ook niet lang voordat hij de zaklamp genietend vol spoot. Dit was echt ideaal, voor een luie man als hij.

Het treinmeisje

Ik neem plaats in de trein, per toeval,tegenover haar. Ze dommelt een beetje met haar hoofd tegen het raam. Ik nies en ze wenst me gezondheid. Tenminste ik denk dat ze dat zegt, met haar zachte breekbare stem. Ik bedank en ik glimlach naar haar.

Ze heeft iets Arabisch. Haar licht getinte huid glinstert in het zonlicht. Het valt me op hoe mooi haar groene trui haar staat. Haar prachtige donkere haren heeft ze in een simpele staart bij elkaar geknoopt. Maar het zijn haar ogen die mij vangen. Haar prachtige amandelvormige donkere ogen. Ogen waarin ik wil verdrinken. Ik probeer niet naar haar te blijven kijken. Maar mijn ogen zoeken toch steeds weer haar gezicht, haar ogen en ik glimlach naar haar.

Ze laat haar boek vallen en ik voel hoe hij tegen mijn been stuitert. Ik buk om hem op te rapen, terwijl ik, met mijn tas op schoot, er niet beter voor zit dan zij. Maar toch kan ik het niet laten. Ze glimlacht en bedankt me, als ik haar het boek geef. Wat lacht ze lief. Ik glimlach terug.

Ook ik leg mijn hoofd tegen het raam en staar in de verte, terwijl ik tussen mijn pony door weer stiekem naar haar kijk. Er komt weer een station en net als bij elk station er voor, hoop ik dat ze nog even blijft zitten. Ik zie hoe ze haar sjaal om doet en daarmee haar prachtige hals bedekt. Nog even blijft ze zitten, terwijl we verder rijden. Dan gaat ook haar jas aan en zie ik hoe ze opstaat. Glimlachend kijk ik haar na, terwijl ze naar de deur loopt.

Mijn treinmeisje.