De verrassing

Ze had al weken voorpret voor deze dag, maar nu het eenmaal zover was wist ze niet wie er zenuwachtiger was. Zij, of hij? Terwijl zij toch wist wat er ging gebeuren. Hem had ze in eerste instantie alleen verteld dat hij een verrassing zou krijgen en pas een paar dagen geleden dat het te maken had met hun seksuele ontdekkingstocht. Meer had ze hem niet willen vertellen, terwijl hij toch heel erg zijn best had gedaan om het haar te ontfutselen. Op zijn vraag of hij nog iets speciaals moest aantrekken, had ze alleen geantwoord, “iets waarin je kont goed uit komt.”

De plannen voor deze dag ontstonden een paar weken geleden. Toen had ze afgesproken om wat te gaan drinken met Lia die ze tot dat moment enkel kende van een internetforum. Daar bleken ze heel erg te klikken en ook nog eens dezelfde seksuele interesse te hebben. Al was het verschil dat Lia veel meer ervaring had dan zij. Die middag hebben ze uren gepraat over van alles en nog wat. Over hun werk, hobby’s, kinderen en haar partner. Terwijl ze het over hem hadden ontstond het plan, dat ze deze middag ten uitvoer zouden brengen.

Nu ze zaten te wachten en de zenuwen ronddraaiden in haar maag begon ze te twijfelen. Was dit wel een goed idee? Zou hij het wel waarderen? Had ze hem niet beter van te voren kunnen inlichten? Ze probeerde niet aan hem te laten merken dat ze gespannen was, maar de manier waarop hij even haar hand pakte deed haar beseffen dat hij het doorhad. Natuurlijk had hij het door. Net zoals hij ook zijn spanning probeerde te verbergen, maar ook zij wel beter wist.

Ze wist dan ook niet wie er opgeluchter was toen om exact 13.00 uur eindelijk de bel ging. Ze gebaarde hem te blijven zitten terwijl ze opstond en naar de gang liep om de deur open te doen. Ze wist dat hij vanaf de bank geen zicht op hen had, waardoor hij nog iets langer in spanning zou moeten blijven. Lachend deed ze de deur open, waarna Lia binnen stapte en haar een warme knuffel gaf. Ze zag er prachtig uit, net als de eerste keer dat ze elkaar ontmoetten. Haar lange blonde haar viel golvend over haar schouders. Daaronder droeg ze een outfit die niet meteen verraadde waar ze voor kwam. Geen leer en hoge laarzen, maar een elegante bordeaux rode wikkeljurk met daaronder een paar simpele pumps. Pas later zou ze ontdekken dat de rolkoffer en tekenkoker die Lia bij zich had een hint hadden kunnen zijn. Althans voor de mensen die weten wat daar ook in vervoerd word.
“Ben je zenuwachtig Marjon?” vroeg ze.
Ze knikte lachend.
“Is hij zenuwachtig?” vervolgde Lia..
Daarop kon Marjon een grijns niet onderdrukken.

Toen ze samen met Lia de woonkamer binnen liep keek ze meteen naar Pieter en probeerde zijn reactie te pijlen. Ze zag verbazing, maar ook nieuwsgierigheid in zijn blik, terwijl hij Lia van top tot teen bekeek. Het was duidelijk dat hij haar een mooie vrouw vond, maar dat was voor haar geen verrassing. Op het gebied van vrouwen hadden ze dezelfde smaak. Pieter stond op om zichzelf voor te stellen en Lia gedag te zeggen. Ze zag aan hem dat hij zijn zenuwen niet wilde laten merken toen hij haar nonchalant een hand gaf en zich voorstelde. Lia lachte vriendelijk, terwijl ze hem aannam. Ze bleef Pieter aankijken, terwijl ze zijn hand iets langer vast hield dan normaal was. Iets wat hij fijn leek te vinden, maar hem ook duidelijk ongemakkelijk maakte.

Terwijl ze Pieter en Lia kennis liet maken terwijl ze koffie dronken, haalde ze zelf alvast de eettafel leeg. Ze had hier bewust tot dit moment mee gewacht en zag dat Pieter naar haar keek en zich waarschijnlijk afvroeg wat ze aan het doen was. Dat antwoord kreeg hij toen de koffie op was en Lia het woord nam.
“Pieter ik wil dat jij mijn koker en koffer open maakt en alles wat je daar tegen komt op tafel uitstalt. Je mag het vasthouden, er naar kijken, maar geen vragen stellen.”
Verbaasd keek hij Lia even aan waarna hij besloot te doen wat ze hem had gezegd. Hij begon wel een vermoeden te krijgen over de inhoud van de middag en wat er tevoorschijn zou komen, maar helemaal zeker wist hij het niet. Zijn gevoel werd echter meteen bevestigd toen hij de tekenkoker openmaakte.

Als eerste haalde hij daar een paar stokken uit in verschillende diktes en materialen. Later zou hij ontdekken dat dit bamboe, rotan en fibercanes waren. Hij hield ze even vast, zwaaide er mee en schrok er van hoe hard de dunne zwiepte. Hij vroeg zich af hoe dat zou voelen. Hij haalde er ook een paardrijzweepje uit, dat hij herkende van de rijspullen van zijn dochter. Als laatste pakte hij een zweep van een ongeveer een meter. Deze was stijf aan het handvat, maar werd al snel daarna soepeler en eindigde met een stukje leer. Dat was een singletail zou hij al snel leren. Deze vond hij het fascinerendst en liet hij meerdere keren door zijn handen gaan, terwijl hij het vlechtwerk bekeek en aan het leer voelde.

Marjon keek vanaf de bank naar hoe hij alle spullen bekeek Het liefst wilde ze erbij komen en ook alles bekijken dat Lia had meegenomen, maar ze wist dat dat niet de bedoeling was. Vandaag zou ze alleen toeschouwer zijn .

Ze keek hoe Pieter de rolkoffer openmaakte en die begon leeg te halen. Er zaten een paar zwepen met meerdere strengen in, die floggers heetten, en ook één gemaakt van paardenhaar. Deze haalde hij gefascineerd door zijn handen. Ook vond hij een paar padles. Dit waren plankjes van verschillende materialen. Er was een houten, eentje met punten en ook één die was bekleed met leer, waarvan de ene kant hard en de andere zacht was. Er zat een zakje met diverse soorten klemmen in, die hij bedenkelijk bekeek. Een paar leken verdacht veel op de lijmklemmen die in de schuur lagen. Dat bleek niet het enige product in de koffer waarvan hij zeker wist dat het met een ander doel was uitgevonden, dan waarvoor Lia ze gebruikte. Zo zaten er ook een liniaal, een pollepel, een borstel en een uienkam in. Vooral bij die laatste vroeg hij zich wat Lia daarmee deed… en of hij dat wilde weten.

Nadat hij alles op de eettafel had uitgestald keek hij vragend naar de twee vrouwen op de bank.
“Ik wil dat je vijf voorwerpen uitzoekt en aan mij geeft,” droeg Lia hem vriendelijk, maar streng, op.
Vertwijfeld keek hij naar de vele voorwerpen op de tafel. Welke zou hij kiezen? En wat zou het betekenen als hij iets koos?

Marjon keek nieuwsgierig naar zijn gedraal voor de tafel. Ze merkte dat ze genoot van dit spel en de macht die Lia daarin had. Waarvan ze merkte dat zij hem eigenlijk wilde hebben. Zij wilde hem opdrachten geven en controleren. Zij wilde hem vasthouden en pijn doen. Een gedachte die haar verraste en tegelijkertijd niet helemaal verbaasde.

Als eerste pakte hij de dubbelzijdige paddel en gaf die aan Lia. Daarna volgde een flogger met veel dikke strengen. Vertwijfeld keek hij even naar de uienkam, maar gaf ook die. Vervolgens pakte hij de singletail en als laatste besloot hij haar de dunne rotan cane te overhandigen.
“Die doen we als laatste,” hoorde hij haar zeggen, “die kan heftig zijn.”
Dit deed zijn vermoeden bevestigen dat hij de voorwerpen zou gaan voelen, waarna hij zich meteen af vroeg of hij wel de juiste keuze had gemaakt.

“Goed,” zei Lia. “Ik ga deze vijf voorwerpen op jou gebruiken, maar alleen als jij mij daar toestemming voor geeft. Dus stem jij hiermee in?”
De vraag verraste hem een beetje, hij was er eigenlijk vanuit gegaan dat tenzij hij tegen zou stribbelen of meteen al nee had gezegd, het gewoon zou gebeuren.
“Ja, ik stem daarmee in,” hoorde hii zichzelf zeggen, terwijl hij zich tegelijkertijd afvroeg waar hij ja tegen had gezegd.
Misschien zou hij het wel helemaal niks vinden of de pijn gewoon ronduit vervelend. Fantaseren over pijn was één ding, maar zich vrijwillig pijn laten doen was toch een heel ander verhaal. Misschien vond hij het in werkelijkheid wel verschrikkelijk.
“Consent is voor mij heel belangrijk,” ging Lia verder. “Ik wil dan ook dat je weet dat je die altijd kunt intrekken. Daarnaast werk ik met stopwoorden die je kunt gebruiken als je het moeilijk hebt. Als jij rood zegt stop ik meteen met alles. Bij oranje nemen we even een pauze en wil ik van je weten wat er is, zodat ik mij daarop kan aanpassen. Als ik vraag welke kleur het is en het is allemaal goed kun je groen zeggen. Begrepen?”
Pieter knikte om duidelijk te maken dat hij haar had begrepen.
“Mooi, dan mag je je nu uitkleden,” vervolgde Lia.
Marjon had moeite om haar lach te onderdrukken bij die mededeling. Nu kwam het moment waar ze zich het meeste op had verheugd.

Ze genoot van het uitzicht toen Pieter zich uitkleedde. Zijn mooie lichaam en die heerlijke strakke kont. Het was Lia die haar weer terugbracht naar het moment toen ze hem opdroeg met zijn handen tegen de muur te gaan staan. Als eerste pakte ze de flogger en begon daarmee rustig op zijn rug te slaan. Erg veel pijn deed het niet en Pieter vroeg zich af of ze harder zou gaan slaan. Dat liet echter niet lang op zich wachten. Langzaam voerde Lia het tempo en de kracht van de slagen op zijn rug op. Het waren doffe slagen, terwijl tegelijkertijd de uiteinden van de zweep iets sneden. Langzaam begon het pijn te doen, maar op een manier die niet vervelend was. Het was zelfs lekker. Toen de slagen nog harder werden, merkte hij echter dat de pijn groter werd dan het genot en kon hij af een toe een kreun of een kreet niet onderdrukken. Maar zelfs nu bemerkte hij bij zichzelf het verlangen naar meer, gevolgd door een kleine teleurstelling toen ze vervolgens stopte.

Daarna volgde de paddle. Eerst de zachte kant, die echter veel minder pijn deed dat het geluid dat hij maakte deed geloven. Het brandde iets, maar dat was het dan ook wel. Al snel draaide Lia de paddle om en voelde hij de andere kant. Deze maakte net zoveel herrie, maar deed meer pijn. Een vervelende brandende pijn, waarvan hij tot de conclusie kwam dat hij het niet lekker vond. Dat wilde hij echter niet toegeven en dus onderging hij ook deze slagen die Lia ritmisch liet neer komen en langzaam opbouwde. Af en toe gaf hij een kreun en beet bij op zijn lip, maar verder zei hij niks.
“Welke kleur is het?” hoorde hij Lia vragen.
Nu werd hij gedwongen er over na te denken wat hij er van vond. Alleen ondergaan bleek opeens niet voldoende. Hij besefte dat ook al vond hij het een vervelende pijn, dat het een pijn was die hij aan kon. Hierdoor kwam hij tot de conclusie dat hij niks anders kon dan groen zeggen, waarna Lia weer verder ging met hem onderhanden nemen.

Terwijl hij zo stond vroeg hij zich af hoe het zou zijn als Marjon hem zo zou slaan. Voor Lia voelde hij niks. Zou deze pijn fijner zijn als hij door zijn geliefde werd toegebracht?
Het was alsof ze zijn gedachten had kunnen lezen toen Lia Marjon bij zich riep.
“Wil jij hem slaan? Vroeg ze.
Marjon was verrast door de vraag, want dat was niet wat ze afgesproken hadden. Ze merkte echter dat het idee haar kriebels gaf. Ja, ze wilde hem slaan. Ze wilde haar geliefde slaan. Ze wilde hem pijn doen. Ze nam de paddle van Lia over en begon Pieter er mee onder handen te nemen. Ze merkte dat ze ervan genoot als hij bewoog na een slag. Als hij even kreunde van de pijn. En ze zag aan hem dat hij ook genoot. Zelfs als hij het haar niet had willen laten merken, dan had zijn lichaam hem verraden. Aan zijn stijve zag ze dat hij het lekker vond, terwijl hij zelf tot de conclusie kwam dat zelfs als Marjon hem sloeg de pijn van die paddle nog steeds niet fijn was. Hij vroeg zich af hoe het kon dat zijn lichaam er dan toch zo op reageerde. Was het haar aanraking? Hun interactie? De hele setting? Of toch iets in de pijn dat dit met hem deed? Misschien wel een combinatie van al die dingen, maar vooral genoot hij van het spel dat zij met hem speelde.

Daarna pakte Lia de uienkam, waarmee ze met de punten over zijn rug ging. Hij was verrast door hoe het voelde. Het deed niet pijn, maar het voelde juist lekker. Zeker op zijn billen en rug die nog nagloeide van de slagen daarvoor. Het gevoel zat ergens tussen kriebelen, kietelen en krassen in. Het ene moment was het meer het één, het andere meer het ander. Hij sloot zijn ogen en genoot even van de heerlijke sensaties die zij hem gaf. Zo’n ding moesten ze ook zeker hebben voor op de slaapkamer bedacht hij zich.

Helaas duurde het genot niet lang en pakte Lia al snel daarna de singletail. Marjon keek naar de mooie gevlochten zweep die ze in haar handen het had. Ze had verteld dat dat ding heel naar kon zijn, maar dat ze er ook heel zacht mee kon slaan. Ze begon dan ook rustig om Pieter aan deze pijn te laten wennen. Het was een scherpe snijdende pijn, die de plek waar hij neer kwam verwarmde en daar nog even nabrande. De eerste slagen waren nog goed te doen, maar met elke slag die harder werd had hij meer moeite om rustig te blijven te staan. Maar ook al was de pijn heftiger dan die van het slagmateriaal ervoor, hij bleek ook veel fijner te zijn. Vooral dat moment tussen twee slagen, wanneer hij voelde hoe de vorige nabrande was heerlijk.
“Laat de muur los en leg je handen in je nek,” droeg Lia hem opeens op.
“Marjon wil jij voor hem gaan staan en hem aankijken?”vroeg Lia haar.

Pieter ging staan zoals Lia hem gezegd had en Marjon ging met haar rug naar de muur voor hem staan. Ze keek in zijn ogen, terwijl ze elke slag op hem zag neer komen. Op zijn rug en zijn billen. Ze zag zijn gezicht af en toe van pijn vertrekken en merkte dat ze daar van genoot. Ze vond het heerlijk om te zien hoe hij bewoog als de zweep neerkwam, maar toch steeds weer ging staan zoals haar gezegd was. Hoe hij daarbij steeds weer haar blik vond en haar liefdevol in haar ogen keek. Dit was van hun samen, dit was hun moment. Zijn pijn en hun genot. Ze bleven elkaar aankijken, ook toen Lia de singletail aan de kant legde. Marjon kuste hem zachtjes, waarna ze naar Lia ging die haar had gewenkt.

Ze gaf Marjon de cane in de handen, terwijl ze uitleg gaf hoe ze die moest gebruiken. Niet op zijn rug, maar alleen op zijn kont en eventueel op de achterkant van zijn boven benen. Ze adviseerde haar om er rustig mee te beginnen, omdat de cane erg zwiept en daardoor best naar neer kon komen. Marjon nam al het advies ter harte, terwijl ze achter haar geliefde ging staan. Ze begon zachtjes, maar omdat hij niks liet merken ging ze al snel wat harder slaan. Bij zijn eerste kreet van pijn kon ze een lach niet onderdrukken. Dit was leuk, heel erg leuk zelfs. Ze begon steeds meer met de cane te spelen om te ontdekken hoe hij er op reageerde. Ze gaf harde slagen met tussenpozen die hem duidelijk pijn deden. Daarna ging ze over op snelle korte tikjes met het uiteinde. Daarvan leek hij eerder te kreunen van genot. Ze vond het heerlijk om te zien hoe hij bewoog onder haar slagen. Om zo met hem te spelen. Tegelijkertijd kreeg ze ook heel erg de behoefte om hem vast te houden en te kussen. Ze besloot dat dan ook te doen. Dit was haar spel. Zij bepaalde, ook als dat betekende dat ze iets heel anders wilde dan hem slaan. Ze liep om hem heen en ging voor hem staan. Ze kuste hem kort, terwijl ze tegelijkertijd hard in zijn tepels kneep. Zijn gezicht vertrok van pijn, waarna ze hem hartstochtelijk nog een keer kuste en haar armen sloeg om zijn lichaam sloeg. Wat hield ze toch ontzettend veel van deze mooie, bijzondere, sterke man in haar armen.

Ze wist niet hoe lang ze zo hadden gestaan, maar toen ze elkaar los lieten had Lia haar spullen al opgeruimd. Behalve de cane die Marjon nog steeds vast hield.
“Hou die maar,” lachte Lia, “daar gaan jullie vast nog veel plezier van beleven.”
Marjon kon de grijn op haar gezicht niet onderdrukken. Dat wist ze wel zeker.
“Ik denk dat ik jullie maar alleen laat, maar als er iets is dan weten jullie me te vinden,” lachte Lia.

Nog voor Marjon en Pieter haar gedag hadden kunnen zeggen was ze al vertrokken, iets dat ze beiden op dit moment niet heel erg vonden. Nu was het Pieter die haar kuste en daarbij haar kleren uit begon te trekken. Zelden hadden ze zo naar elkaar verlangt als in dit moment. Ze wilde hem en ze wilde hem nu en hij was niet van plan haar daar op te laten wachten….

Advertisements

Dankbaarheid

Ik sta voor je, met mijn rug tegen de muur gedrukt. Jouw hand op mijn keel, terwijl onze blikken elkaar gevangen houden. Ik voel hoe je zachtjes begint te knijpen. Het liefst wil ik mijn ogen dicht doen en compleet op gaan in het gevoel, maar ik doe het niet. Ik blijf je aankijken, terwijl ik voel hoe mijn hoofd begint te suizen door het bloed dat moeite heeft zijn weg te vinden. Mijn zenuwen tintelen en ik voel hoe mijn kut begint te druppelen van geilheid. Je laat mijn keel los, terwijl je met je andere hand mijn haar pakt en mij in één keer naar de grond trekt. Ik heb moeite met het bewaren van mijn evenwicht door de plotselinge beweging, maar het lukt me om niet te vallen. Ik voel complete rust, terwijl ik daar aan je voeten zit. Ik voel hoe jouw voet op mijn lichaam, mij verder naar de grond drukt. Dieper lager, tot ik niet verder kan. Daarna jouw voet op mijn hoofd en ik voel waar ik ben. Van wie ik ben. Langzaam til je hem weer op en zet hem op de grond voor me. Ik zie jouw zwarte leren schoen, die mij net nog naar beneden drukte. Voorzichtig til ik mijn hoofd op en ik kus hem. Vol dankbaarheid kus ik jouw schoen, jouw voet, jou.

De heer Johnson en zijn Johnson – Schrijfmarathon ronde 5

Net als bij de vorige ronde van de schrijfmarathon, was ik ook deze keer erg blij met mijn inzending. De vorige keer leverde dat, tot mijn verbazing, de een na laatste plek op. Dit keer, tot mijn nog grotere verbazing, de laatste. Samen met nog drie anderen had ik de minste stemmen en lig ik er uit. Natuurlijk er zullen betere verhalen tussen hebben gezeten, maar was mijn verhaal echt één van de slechtste? Dat geloof ik zelf niet. Dus moet ik tot de conclusie komen dat mijn stijl en humor, die bij de eerste schrijfmarathon nog zeer succesvol was, nu de lezers niet meer aanspreekt. Misschien is het soort stemmers sindsdien veranderd, want eerlijk, anders kan ik het mij niet voorstellen. Of heb ik een te groot schrijfersego dat ik dat denk?

Dit keer kregen we de volgende opdracht.

Schrijf een erotisch flitsverhaal (flash fiction) dat afspeelt in een hotellobby en met een verrassende twist op het eind.
Het verhaal mag geen BDSM bevatten en mag maximaal 500 woorden lang zijn. Voorzie je verhaal van een pakkende titel.

Uiteraard kon ik wat gemopper over ‘geen bdsm’ niet onderdrukken en ik vroeg me af of de volgende keer verplicht over bdsm geschreven moest worden, om de niet-bdsm’ers ook uit hun comfortzone te halen. Dat zal ik nu pas over een paar weken weten.

Ik had geen idee wat ik er mee moest. Het risico om cliché te worden was erg groot met dit thema en uiteraard wilde ik dat vermijden. Het eerste idee wat ik had was dat ik het hotel wilde veranderen in een lovehotel waar mijn personage haar klanten zou ontvangen. Ik liep echter vast in de twist die ik er aan kon geven. Alles wat ik bedacht was saai en cliché en zag je waarschijnlijk al van kilometers aankomen.

Ik bleef piekeren totdat ik uiteindelijk een, in mijn ogen, geniaal idee had. Een idee geïnspireerd door mijn angst om cliché te zijn. Ik zou cliché zijn, maar dan ook in het extreme. Het zou geen gewoon erotisch verhaal worden, maar gewoon een slecht, maar wel goed geschreven, pornoverhaal. De twist zou er voor moeten zorgen, dat ik weg kon komen met dat pornoverhaal. Het enige risico dat ik hiermee liep was dat de lezers zich misschien zo zou irriteren, dat ze het niet uit zouden lezen. Vanwege de twist, wilde ik een dubbele laag in het verhaal. De eerste laag zou het slechte pornoverhaal zijn, maar daaronder, in subtiele hints zou de twist al leesbaar moeten zijn. Hints die je misschien pas oppikt als je het verhaal nogmaals leest, als je al weet hoe het eindigt. Waardoor het verhaal een heel ander gevoel zou geven als je het met en zonder voorkennis zou lezen. Het enige wat mijn verhaal daarna nog nodig had was een bijpassende foute titel en ik wist zeker dat ik in de bovenste regionen zou eindigen.

De heer Johnson en zijn Johnson
Van achter de balie bekeek ze de lobby van het hotel waar ze vandaag werkte. Het was klein en oud. Het behang was vergeeld en ergens in een hoek van het plafond zag ze een schimmelplek. Ze voelde hoe haar veel te korte strakke rokje opkroop, terwijl haar ogen bleven hangen bij de ouderwetse draaideur en de enige gast van die dag binnenkwam. Haar porno blonde haren zaten in een strakke knot, waardoor de wind die meekwam haar haar niet uit model kon brengen. Door haar zwarte bril, die haar een zakelijke en intelligente uitstraling moest geven, keek ze de heer aan die inmiddels voor haar stond. Hij droeg een slank gesneden pak, waardoor ze duidelijk de inhoud van zijn broek kon zien en ze kon niet ontkennen dat die haar wel aansprak.
“Goedemiddag mevrouw, ik heb een kamer gereserveerd onder de naam Johnson.”
“Welkom meneer Johnson, ik ga voor u kijken.”
Terwijl ze in het boek met de reserveringen keek, boog ze extra diep voorover. De bovenste knoopjes van haar blouse waren open en ze wist dat hij, doordat ze geen bh droeg, nu duidelijk zicht had op haar borsten. Even keek ze met een schuin oog naar zijn broek en ze zag dat ze het gewenste effect had.
“Kamer 24, dat is op de derde verdieping links van de lift,” vertelde ze, terwijl ze weer rechtop ging staan en naar hem knipoogde.
Ze draaide zich om om de sleutel van de kamer te pakken, die uiteraard helemaal onderin het rek hing. Hierdoor kon ze niet anders dan heel diep voorover buigen, waardoor haar korte rokje nog meer opkroop en haar blote poesje duidelijk zichtbaar moest zijn voor de man achter haar. Opeens voelde ze zijn hand op haar bil.
“Dat krijgt u er van, als u zo met uw blote kut voor mij staat te draaien mevrouw,” sprak hij haar streng toe. Meteen daarna voelde ze hoe hij zijn vingers diep in haar soppende kut stootte. Ze kreunde hard, om haar genot duidelijk kenbaar te maken. Al snel daarna draaide hij haar om en begon de knoopjes van haar blouse verder open te maken, waardoor haar grote borsten compleet zichtbaar werden. Ze voelde hoe hij er in kneep, eigenlijk te hard voor het lekkere, maar toch kreunde ze genotzalig. Al snel zakte ze naar haar knieën om zijn gulp open te maken, waardoor zijn grote stijve lul zichtbaar werd. Ze likte hem en nam hem zo diep mogelijk in haar mond, terwijl ze voelde hoe hij haar hoofd pakte en haar in haar keel begon te neuken. Hij kreunde steeds harder, terwijl zij haar best deed niet te kokken. Toen hij zijn pik weer uit haar mond haalde, bleef zij hem smachtend aankijken. Haar ogen smeekten om zijn zaad. Waarna hij al snel over haar gezicht klaarkwam.

“Cut! Het staat er op mensen,” hoorde ze de regisseur roepen.
Lachend keek ze nog even de camera in, waarna ze de handdoek, die ze kreeg aangeboden voor haar gezicht, aannam.

Het winkelavontuur – Schrijfmarathon ronde 4

En weer heb ik een ronde van de schrijfmarathon overleefd. Het was op het nippertje, want ik ben een na laatste geworden, maar het was goed genoeg. Al was ik toch een beetje teleurgesteld over mijn plek, want kennelijk had ik mijn eigen verhaal leuker gevonden dan de lezers.

Dit keer kregen we de volgende opdracht:

Naaldhakken
Voor deze ronde geef ik jullie één woord om mee te werken en me een erotisch stuk van 350 woorden te sturen.

Een woord dat ik in mijn hoofd meteen koppelde aan heel veel cliché verhalen en cliché’s blijf ik altijd heel graag ver van weg. Niet dat die niet leuk kunnen zijn, maar het past niet bij mij. Ik schrijf dan liever over een minder voor de hand liggend onderwerp. Al neem ik daarmee dan wel een risico.
Dit keer kwam er al snel een idee in mij op, naar aanleiding van een verhaal dat ik ooit van iemand had gehoord. Winkelen, schoenen kopen, op andermans kosten zonder er iets voor terug te geven. Niet meteen het meest erotische onderwerp, tenzij het je fetish is, maar dat was ook niet mijn doel. Ik wilde vooral een leuk verhaal schrijven over een onderwerp dat je maar weinig tegen komt.

Het winkelavontuur
“Ik wilde verwend worden,” vertelde ze. “Gewoon één keer schaamteloos verwend worden door een man. Samen winkelen, waarbij hij al mijn tassen zou moeten dragen en natuurlijk ook mijn voeten zou moeten masseren. Maar het belangrijkste, het aller belangrijkste was,” even zweeg Sylvia voor ze verder vertelde, “dat hij alles zou moeten betalen.”
Geschokt keek haar vriendin haar aan, “hoe bedoel je, alles?”
“Nou gewoon, alles,” antwoordde ze. “De parkeerkaart, de koffie, de lunch, de wijn, maar vooral alles wat ik wilde hebben.”
De verbazing was van Karin’s gezicht af te lezen.
“Zijn er werkelijk mannen die dat willen?” vroeg ze.
“Best wel veel zelfs,” lachte Sylvia, “ik moest gewoon kiezen. Ik kreeg zoveel reacties op mijn advertentie.”
“Maar die mannen doen dat vast niet voor niks. Die willen daarna natuurlijk seks,” reageerde Karin.
“Die zitten er zeker tussen, maar ik ga echt niet met een man naar bed omdat hij een paar schoenen voor me mag kopen,” antwoordde Sylvia. “Dus die vielen allemaal af en toen hield ik er nog drie over.”
Waar eerst de verbazing alleen van Karin’s gezicht af was te lezen, was Sylvia er van overtuigd dat het niet lang meer zou duren voordat haar vriendin van haar stoel zou vallen. Ze moest even grinniken toen ze dat beeld voor zich zag.
“Uiteindelijk ben ik gaan winkelen met een leuke heer van rond de vijftig. Zo’n echte knappe silver fox,” vertelde ze verder. “Hij weigerde zelfs met me naar de Kalverstraat te gaan, dat kan ik zelf ook betalen volgens hem. In plaats daarvan nam hij me mee naar dure designer winkels, waar ik alles mocht passen ongeacht de prijs. Het was zo bizar, maar ook zo heerlijk. Ik voelde me net een soort Alice in Wonderland,” lachte Sylvia. “Ik heb het allermooiste paar uitgezocht en het enige dat hij daarvoor wilde hebben was het bonnetje en een foto van de pumps aan mijn voeten.”
“Dus zo kom ik aan deze Louboutin naaldhakken,” beëindigde Sylvia haar verhaal, waarna ze op stond om haar verbaasde vriendin van de grond af te rapen.

De ochtendwandeling – Schrijfmarathon ronde 3

Deze ronden had ik een stuk meer vertrouwen in mijn inzending voor de marathon. Dit kwam vooral omdat ik er meer mijn ding van heb kunnen maken. Toch was het, zoals altijd, weer spannend of ik door was. Gelukkig was mijn vertrouwen terecht en ben ik door met een betere score dan de vorige keer.

Dit keer kregen we de volgende opdracht:

In de vorige ronde hebben jullie masturbatiescènes geschreven. Jouw personage werd onbewust gadegeslagen door een ander. Beschrijf in maximaal 150 woorden hoe de voyeur het heeft ervaren. Jij mag niet jouw eigen masturbatiescène gebruiken en er mag geen dialoog voorkomen in jouw verhaal.

Ik vond het een lastige. De vorige opdracht had ik een lastige gevonden, vooral omdat ik weinig met het onderwerp had en nu moest ik er weer mee aan de slag. Omdat ik geen idee had wat ik er mee moest, bleef ik het maar voor me uitschuiven tot de laatste week. Ik besloot om gewoon maar een algemeen verhaal uit te zoeken en daar op hoop van zegen iets bij te schrijven. Het liep echter anders dan ik had verwacht.

Ik las de scènes nog eens door, in de hoop dat één mij toch zou inspireren, maar bij geen één had ik echt een gevoel. Daarom werd mijn keuze voor een scène vooral een praktische. Veel waren in mijn ogen ongeschikt voor de opdracht. Zo viel alles af waarin al sprake was van mensen die keken naar hoe het personage masturbeerde, in de meeste gevallen was hij/zij zich namelijk bewust van dat feit. Ik had dat probleem alleen kunnen oplossen door nog een nieuw personage te introduceren, maar dat werd mij te ingewikkeld. Alle scènes over mannen vielen af, omdat die mij niet aanspraken. Een aantal scènes waren algemeen, zoals ik zocht, maar vielen toch af. Vooral omdat die toch te algemeen waren. Ik wilde een extra kenmerk naast een vrouw in een bed met een vibrator. Iets waardoor wel duidelijk werd dat het op een bepaalde scène was gebaseerd. Nadat ik het merendeel van de scènes die overbleven had afgestreept omdat ze me niet aanspraken, bleef enkel ‘Ontwaken’ over.

‘Ontwaken’ was een vrij algemeen verhaal, maar had als extra element dat het zich in de ochtend afspeelde, iets wat bij de andere inzendingen niet het geval was geweest. Daarbij kwamen er al snel praktische vragen naar boven. De eerste was, hoe mijn personage haar ongezien kan bekijken. Ze konden niet in dezelfde ruimte zijn, ik hield daarom de opties de deuropening en van buiten door het raam over. Ik wist dat het, het tweede moest worden. Haar gordijnen waren op een kier en zo kon hij naar binnen kijken. Ik zag een man voor me die in alle vroegte door het raam naar binnen keek. De tweede vraag die ik mijzelf stelde was, waarom de man ’s ochtends vroeg buiten was. In mijn fantasie was het een doordeweekse dag een tijdstip nog voor de meeste mensen naar buiten gingen om naar hun werk of school te gaan. De meest logische reden die ik kon bedenken was dat hij zijn hond uit liet. Hij loopt elke dag een rondje en komt daarbij bij de woning van de jongedame. Terwijl hij in mijn gedachte daar steeds dichter bij kwam, ontstond ook het laatste probleem. Als de slaapkamer boven was geweest, dan kon hij vanaf de grond niet zien hoe zij met zichzelf speelde, dus moest de slaapkamer beneden zijn. Ik ken echter maar weinig woningen, waar zich de slaapkamer beneden bevind. Ik herinnerde mij echter een studentenhuis in een woonwijk, met slaapkamers beneden aan de kant van de weg en daarmee werd mijn laatste probleem opgelost.
Het klinkt nu misschien, alsof ik het verhaal enkel praktisch aanpakte. Toch heb ik vooral mijn fantasie gevolgd en daarbij al schrijvend de problemen die ik tegen kwam opgelost. Het verhaal schreef zich uiteindelijk echter vanzelf en meestal zijn dat ook de verhalen waar ik, zoals nu het meest tevreden over ben.

De ochtendwandeling
Net als elke ochtend liet hij ook vandaag om zeven uur de hond uit. Hij maakte altijd hetzelfde rondje van twintig minuten. Eerst de kortste route naar het park, om daarna door de wijk naar huis te lopen. Van dat laatste stuk genoot hij nog meest, omdat hij dan naar binnen kon kijken bij de ontwakende huizen. Hij verheugde zich echter vooral op het aanblik aan het einde. Het studentenhuis waar sinds kort een nieuwe studente woonde. Ook dit keer werd hij niet teleurgesteld. Haar gordijnen stonden op een kiertje en hij kon net naar binnen gluren. Heerlijk genietend bleef hij staan, terwijl hij zag hoe zij met haar vibrator speelde. In zijn hoofd hoorde hij haar kreunen van genot terwijl ze klaar kwam. Met een zucht draaide hij zich daarna om. Het was bijna twintig minuten. Tijd om weer naar huis te gaan en zijn vrouw goedemorgen te kussen.

Zomaar

Hij heeft me aan de ketting gelegd. Gewoon zomaar, omdat hij dat wilde. Ik geniet van het gewicht aan mijn enkel en het geluid dat hij bij elke beweging maakt. Ik voel en hoor hem als ik loop. Ik voel hem als ik even ga verzitten en het koude metaal tegen mijn lichaam tikt.

Hij heeft de collar om mijn nek gedaan. Gewoon zomaar, omdat hij dat wilde. Ik vind het altijd heerlijk als er iets om mijn nek zit, maar deze collar, zijn collar, heb ik het liefst. Ik hou van het gevoel om hem te mogen dragen. Van wat het met me doet. Hoe het onze band en onze liefde benadrukt en ik nog sterker voel dat ik van hem ben.

Ik zit aan zijn voeten. Gewoon zomaar, omdat hij dat wilde. Er is geen plek waar ik liever ben dan hier. Dit is waar ik hoor. Met een hand hou ik zijn been vast, terwijl ik mijn hoofd er tegen aan leg. Ik geniet als ik voel hoe hij met zijn hand door mijn haar kriebelt.

Samen kijken we tv. Niet zomaar, maar omdat ik dat wilde. Of eigenlijk, omdat we dat op deze dag altijd doen. Gewoon heerlijk samen genieten van de nieuwste aflevering van Lucifer.

“Waar verlang je naar?” vraagt hij, net als Lucifer in de serie.
“Hier naar,” antwoord ik met een glimlach. Aan de ketting, met zijn collar om mijn nek, aan zijn voeten. Mij helemaal van hem voelen.

Een nieuwe ervaring- Schrijfmarathon ronde 2

Ik wist dat mijn inzending van de laatste ronde van de schrijfmarathon niet tot de besten behoorde en ook niet tot het beste dat ik heb geschreven. Het was dan ook een grote opluchting dat ik door bleek te zijn naar de volgende ronde. Ik hing, zoals mij niet verbaasde, wel in de onderste regionen, maar had nog ruim voldoende stemmen om door te mogen.

Dit keer hadden we de volgende opdracht gekregen.

Schrijf een korte masturbatiescène van maximaal 100 woorden, waarbij een seksspeeltje gebruikt wordt om klaar te komen.

Ik wilde het mijzelf er niet makkelijk vanaf maken en geen cliché scene schrijven. Ik had echter geen inspiratie voor een creatieve invalshoek en ik besloot daarom te gokken op originaliteit bij het seksspeeltje. Bij het lezen van de inzendingen bleek ik echter ook daar niet heel erg in geslaagd. Nog twee anderen hadden hetzelfde speeltje gekozen als ik, helaas. Al bleek ik daarvan wel de enige te zijn die het verhaal vanuit het perspectief van het andere geslacht heeft geschreven, dan waar ik zelf toebehoor.

Een nieuwe ervaring
Vertwijfeld keek hij naar het voorwerp in zijn handen. Het idee om zijn pik in dat ding te schuiven, voelde eigenlijk wel erg stom. Toch was dat hij deed. Hij voelde hoe de nauwe silicone sleeve zijn lid omhulde en begon te stimuleren. Tot zijn verbazing merkte hij dat het eigenlijk wel lekker voelde. Heel erg lekker zelfs. Hij begon steeds harder te kreunen, terwijl de kunstkut in zijn hand het werk deed. Het duurde dan ook niet lang voordat hij de zaklamp genietend vol spoot. Dit was echt ideaal, voor een luie man als hij.